Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Amanda?
Ano'ng ginagawa mo?
Hindi ako makatulog
at alam mong mala-impiyerno ang taon na ito sa atin,
at di ko naisip na parang nagtatrabaho ako araw-araw.
At lagi kang balisa tungkol sa trabaho mo dahil sa budget cuts.
Kaya nag-online ako kanina, umupa ng magandang bahay sa tabing-dagat.
At ang mura kahit halos pa-off season pa lang.
Teka, nag-eempake ka ba?
Oo. Inisip kong samantalahin na.
Teka. Hindi ko maintindihan.
- Kailan ka nagrenta ng bahay? - Ngayong araw.
Kung nagpareserba na ako at nag-empake, mauubusan ka ng dahilang tumanggi.
At nag-print ako no'n para sa 'yo mula sa website.
Malapit sa kape mo, tinimpla gaya ng gusto mo.
Di pa naempake 'yong sa mga bata, tulog pa sila.
Pero sa totoo lang, sa tingin ko, matutuwa talaga sila rito.
Sa ating dalawa, ako ang laging gustong magbakasyon.
Lalo't kasama ang mga bata. Matagal na nating di nagawa 'yon.
Pero ipaliwanag mo sa akin. Bakit ngayon?
Noong di ako makabalik sa tulog kaninang umaga, pumunta ako rito.
Pinanood ko ang pagsikat ng araw at nakita ko ang mga taong
nagsisimula ng araw nang may determinasyon, nang may sigla.
Lahat sa pagsisikap na...
maging matagumpay sila.
Maging matagumpay ang mundo.
Suwerte kong naging parte ako no'n.
Pero naalala ko
kung paano talaga ang mundo.
At nakarating ako sa mas tamang konklusyon.
Galit ako sa mga tao.
"Leave the World Behind." 'Yon ang nakalagay sa post ng paupahan.
Ang saya! Sa East Hampton?
Hindi. Isang cute na bayan. Nayon nga ang tawag nila.
Ganoon ka-cute.
Mas malapit ito sa siyudad at malayo pa rin sa lahat.
Parang 'yan nga ang kailangan mo ngayon.
Pagkatapos mong sumagot sa mga tanong tungkol sa Confictura account? Please?
Umutot ka ba?
Archie, hayaan mo nga siya.
Wala akong pakialam kung umutot siya. Aminin niya lang.
- Bachelorette party ito para kay Phoebe. - Sorry, boys. Di na siya puwede.
Oo, okay. Sige.
Pa, pagbalik natin, dalhin mo ako sa coffee shop sa Friends?
Tingin ko, hindi totoo 'yon, anak. Set lang 'yon.
Unahan sa pool.
UNANG BAHAGI ANG BAHAY
Ang ganda nito.
Ang ganda.
Mukhang may mga mamahaling alak tayo rito.
Sabi rito, hindi para sa atin 'yan.
Sinubukan lang naman.
Nobela ang Wi-Fi password dito.
Nasa cybersecurity siguro ang may-ari nito.
Ang saya ng mga bata.
Kukunin ko ang mga gamit.
Kapag tapos ka na, baka pumunta ako sa bayan para mamili.
Sinusubukang gawing three-hit day.
At ituloy-tuloy ito.
Di sa akin ang mga 'yan. Sumpa man.
Relax. Binili ko 'yan.
Naninigarilyo ka nang pasekreto. Nasa bakasyon tayo. Bakit hindi?
Gusto ko, sumaya ka. Wag lang makita ng mga bata.
Okay. Uy.
May isa pa akong idea para magsaya.
Siguro?
May 15 minuto tayo bago sila magyaya sa beach.
Sapat na sa 'kin 'yon.
Sunblock?
- Oo. - Oo.
Solong-solo natin ang beach.
Tingnan mo 'yong barko.
Ang laki.
TAYLOR KALAKIP: 1 IMAHE
MARKADONG LOKASYON
Ma, may ipinadalang pin si Taylor.
Pakitingnan, gaano kalayo ang bahay niya?
Tingnan mo.
Sabi mo, baka makapagmaneho tayo papunta roon. Di ba? Siguro?
Sag Harbor. Mahigit isang oras ang layo.
Papalapit na.
- Alin? - 'Yong barko.
Oo. Ang ganda. Parang oil tanker.
Baka may daungan dito. Sabi sa The Atlantic,
isa sa may pinakamalaking natural harbor ang New York.
Ayos ka lang, Rose?
Mukhang papunta sa atin ang barko.
Ano 'yon, anak?
Clay?
- Clay. - Oo.
Wow. Papalapit na, ha.
Problema yata 'yan.
Hindi, ano ka ba? Hihinto 'yan. Dapat.
Di ba?
Gising. Archie, tayo na. Tumulong kang magligpit.
Aalis na agad tayo? Bakit?
- Lintik. - Diyos ko, Archie, tayo na.
Tayo na!
- Bilis, diretso lang. - Excuse me. Alam n'yo kung ano 'yon?
May mga ganyan sa baybayin, may kinalaman sa nav system.
Sorry, pero kailangan n'yo nang kumilos. Tuloy-tuloy lang.
May Starbucks.
Babasahin ko sana 'yong sa beach pero walang Wi-Fi.
Ire-reset ba natin ang router?
Di kita matutulungan diyan. Ikaw ang tech wiz, di ako.
Di rin gumagana ang TV. Titingnan ko sana ang laro, walang signal.
- Ayos ba sa 'yo ang burger ngayong gabi? - Oo, puwede 'yan.
Samantala, mukhang nakalimutan na ng mga bata ang nangyari,
parang napanood lang sa palabas.
Nasa kasunod na episode na sila.
Clay.
Halika, tingnan mo.
Wow.
Magandang pangitain 'yan. Ang makakita ng usa.
Kahit paano, ayon sa Mesoamerican mythology.
Tutulong ka ba?
Oo. Oo, nandito ako para tumulong.
OFFLINE KA. I-CHECK ANG KONEKSIYON.
- Huwag kang kukuha sa gitna. - Hindi, sa gitna ako.
Dahil mas mahihirapan ka. At hindi ba 'yon ang punto ng buhay ko?
Kukuha ka pa? Puwedeng pakilagyan?
Sige, pero tingin ko, tapos na ako.
Kailangan ko ng tubig, matindi ang hangover ko nito bukas.
Naalala mo 'yong estudyante kong na-publish last year? Si Maria Miller?
Gusto niyang isulat ko ang paunang salita sa pangalawang libro niya.
Sabi niya, isa akong malaking inspirasyon.
Di ko alam kung natututo sila sa akin, tapos may ganito.
Narinig mo 'yon?
Ang pangalawang libro niya ay parang paggalugad
kung paano nagsisilbing pagtakas at repleksiyon ang media.
Kontradiksiyong nagagawa niyang pagkasunduin.
May tao.
Kumuha ka ng bat.
- Bat? - Oo.
Bakit ako kukuha ng bat?
Pasensiya na. Tao po?
Siguradong wala ito. Ako na ang bahala.
Kunin mo ang cellphone mo. Alam mo na, kung sakali.
Pasensiya na sa abala.
Hello. Hi.
- Pasensiya sa abala. - Sakaling di n'yo kilala.
- Ano'ng maitutulong ko? - Alam kong gabi na.
Isang katok sa pinto sa ganitong lugar.
Di namin alam kung kakatok sa harap o sa gilid,
at matagal din naming inisip.
Naisip ko, sa gilid, dahil may salamin
at makikita n'yo kami at malalamang kami ay...
Ikaw siguro si Amanda.
Amanda Sandford, tama?
Magkakilala kayong dalawa?
Di pa kami nagkakilala nang personal.
Ako si G.H. G.H. Scott.
George. Siya si George. Ganoon sa email niya.
Pasensiya na. Nakalimutan ko.
Kaya mas gusto ko noong walang internet, makakapag-usap tayo sa telepono,
mabobosesan mo ako at malalaman mong bahay namin ito.
Pakiulit?
Bahay namin ito. Ako ang George na kausap mo sa email.
Naalala ko ang pangalan, pero...
Bahay n'yo ito?
- Pasensiya na. Puwede ba kaming pumasok? - Oo. Oo naman. Tuloy kayo.
Oo. Biglang lumamig sa labas.
Alam kong kakaiba ito para sa inyo. Ang pagdating namin nang walang pasabi.
Tatawag sana kami, pero walang signal ang mga cellphone.
Oo, mukhang walang signal ang cellphone ko.
Para bang nagsasabi kami ng totoo.
Uy. Ako si Clay.
- Ruth. - Hi.
- Ako si G.H. Masayang makilala ka. - G.H. Oo.
Bakit hindi tayo maupo? At alam n'yo na, mag-usap.
Tulog na ang mga bata.
Wala 'yon. Di magigising si Archie bombahin man tayo.
Alam n'yo 'yon? Tayo na sa kusina.
Ngayong gabi, nasa symphony kami sa Bronx. Nakarating na kayo do'n?
- Hindi. - Ibang klase ang mga produksiyon nila.
Nasa board siya ng Philharmonic.
Gusto niyang magkainteres sa classical music ang lahat.
Sa madaling salita, isa akong masuwerteng anak.
- Okay lang bang kumuha ako ng inumin? - Oo. Kumuha ka lang.
Magmamaneho kami pabalik sa siyudad, pauwi.
Pero may nangyari.
Isang blackout.
Blackout?
Parang ayos naman ang mga ilaw.
Oo, tama, kaya naisip naming...
Sa mga nangyayari sa siyudad ngayon, di namin...
Nakatira kami sa 14th floor at di niya kayang maghagdan dahil sa tuhod niya.
Wala ring traffic lights.
Anim na oras kami sa traffic kung umuwi kami.
Nagkaroon ng blackout kaya nagmaneho kayo hanggang dito?
Pamilyar ang mga kalsadang ito. Ni hindi na ako nag-isip.
Kaya nang mamatay ang ilaw, tumingin ako kay Ruth...
Sabi ko, makakampante siya kung dito kami.
Alam n'yo na, sa bahay niya.
Sandali. Gusto n'yong manatili rito? Pero nandito kami.
Sa mga nangyayari, naisip naming maiintindihan n'yo.
Oo naman. Oo. Kaya lang...
Ang ibig niyang sabihin, siyempre, naiintindihan namin...
Nakakagulat, pero kung papayagan n'yo kami...
Kasi nga...
Alam n'yo kasi...
Bahay namin ito.
Ang ibig niyang sabihin, gusto naming nasa ligtas na lugar kami.
Alam n'yong nasa bakasyon kami.
Clay, Amanda, puwede naming ibalik ang pera n'yo.
Pinapaalis n'yo kami?
Dis-oras na ng gabi. Tulog na ang mga anak ko.
Darating kayo at magsasabi ng refund.
Tatawag ako sa kompanya. Ang alam ko, di puwede ito.
May numero siguro sa web...
- Hindi na kailangan. - Bakit hindi?
Dahil di namin kayo pinapaalis.
Puwede naming ibalik ang kalahati ng ibinayad n'yo.
May in-law suite. Puwede kami sa baba.
Sa baba?
Kalahati?
Dapat tingnan ang mga tuntunin at kondisyon dito.
- Hanapin natin ang Wi-Fi router, i-reset. - Ikokonekta ko sa cellphone ko.
Di gumagana ang mga cellphone. Ano'ng pagkakaiba no'n?
Wala rin yatang internet, kaya...
Okay. Pasensiya na.
Di lang ako komportableng may kasama sa bahay...
na di ko kilala.
Blackout ito, puwedeng matapos sa loob ng ilang oras.
Puwede ba?
Dapat nakinig ako sa asawa ko at pinangalanan na ito.
Heto na.
Isang libong dolyar para sa gabing ito.
Halos kalahati na 'yon ng babayaran mo sa weekend.
- Isang libong dolyar. - Ipagpapasalamat namin 'yon.
May balita na bukas, maaayos natin ito.
Oo. Samantala, walang nangyayari sa isang ito.
Isang gabi, parang...
Pag-usapan natin ito nang pribado.
Mag-uusap kami sa kabilang kuwarto, okay?
- Ayos lang ba kung gagawa ako ng inumin? - Sige. Ituring mong...
Oo.
- Bakit pinayagan mo sila? - Blackout ito.
Tingin mo, nagsisinungaling sila?
Mag-ama 'yon, mukhang inosente naman sila.
- Estranghero sila. - Nagpakilala sila.
- Kumatok sila dis-oras ng gabi. - Mas gusto mong sumugod sila?
Tinakot nila ako.
Sa tingin ko, natakot din sila.
Di ba? Hindi na nila alam ang gagawin.
Ganito: magpunta sila sa hotel.
Bahay nila ito, gaya ng pinapaalala sa atin ng babae.
Di tayo humingi ng patunay. Di ko narinig ang kotse nila. Ikaw?
Hindi, pero baka dahil mahangin.
- O naglakad sila papunta rito. - O dapat kumalma tayo nang kaunti?
Pasensiya na. Kasi... Parang hindi nila bahay ito.
Ang board ng Philharmonic?
Ewan. Pakiramdam ko, di 'yon totoo.
Gusto nila rito? Kasama tayo?
Ayoko. Di ako makakatulog nang may mga estranghero sa bahay.
Nasa dulo ng pasilyo si Rose. Paano kung pumuslit 'yon...
Ayokong isipin.
Pero di mo inisip na momolestiyahin niya si Archie.
Ano'ng sinasabi mo?
Sinasabi ko lang na di ko gusto ang kuwento nila. Okay?
Nandito siya dahil ayaw niyang umakyat ng hagdan?
Puwede ba? Parang gawa-gawa lang ang lahat.
Paano kung scam ito?
Paano kung ang blackout at iba pa, parte lang ng kuwento?
Mukha namang hindi.
Baka kaya di gumagana ang mga telepono at internet.
At saka, tingnan mo, may susi siya. Binuksan niya ang cabinet ng alak, di ba?
Ano naman ngayon?
Baka tagakumpuni siya. Kasambahay naman ang babae.
Laging alam ng kasambahay ang taguan ng pera.
Saka nakatalikod siya. Baka dinistrungka niya.
Ano'ng mapapala niya sa pagbibigay ng isang libong dolyar?
Bakit ba gusto mong paniwalaan ang lahat maliban sa asawa mo?
May nangyayari at wala akong tiwala sa kanila.
Tingin ko, takot pero mababait silang tao na kailangan ng matutuluyan ngayong gabi.
Pupunta ako roon at kakausapin ko sila, at kung kukutuban ako ng masama,
sasabihin kong, "Hindi. Hindi kami komportable sa ganito."
Okay? Pero kung okay naman, patuluyin natin sila.
Ganyan sana ang tiwala ko sa tao.
Ang signature cocktail ko. Masaya akong igawa ka.
Oo, baka uminom ako.
- Di ko pa nagalaw ito, sa 'yo na. - Salamat.
Ikaw, Amanda?
Ano ba'ng nakahalo rito?
Grabeng cocktail ito. Tikman mo. Mukhang magugustuhan mo.
Pass muna ako.
Kailangan kong magpahangin.
- Ang ganda ng bahay mo. - Gustong-gusto namin. Buti gusto n'yo rin.
- Gaano na kayo katagal rito? - Binili ko ito
halos 20 taon na ang nakalipas.
Sa puntong ito, tahanan na ito.
O tahanang malayo sa tahanan.
Inayos namin limang taon na. Magaling ang contractor namin.
Idea niya ang maliliit na detalye.
- Saan kayo nakatira sa siyudad? - Sa Park, sa pagitan ng 81st at 82nd.
Kayo?
Brooklyn. Sunset Park.
Park Slope talaga.
Napakaganda.
Doon gustong tumira ng lahat ngayon. Mura rin.
Nagtingin din yata si Ruth doon noong iniisip niyang bumukod.
Nasaan ang asawa mo? Di ka ba nag-aalalang nasa siyudad siya?
Nasa Morocco siya para sa trabaho.
Art dealer siya, madalas bumiyahe.
Pabalik na nga siya ngayong umaga.
- Puwedeng makita ang ID mo? - Amanda.
Makatwiran naman.
Estranghero kayo, sumulpot dis-oras ng gabi at nasa taas ang mga anak ko.
Oo naman. Naiintindihan ko.
Naku.
Di kayo maniniwala pero...
nasa bulsa ng coat ko ang wallet, na ipinatago ko sa symphony.
Sa kaguluhan, baka nakalimutan kong kunin.
Sabi n'yo, nabalitaan n'yo ang blackout habang pauwi kayo.
National emergency ito.
Lahat ng istasyon ng radyo at telebisyon ay titigil sa programa sa alertong ito.
Mukhang tama ang ginawa n'yong paglabas sa siyudad.
Siguradong magulo ito.
- Blackout lang ang pinag-uusapan dito. - Di balewala ang isang blackout.
Puwedeng sintomas ito ng mas malaki gaya ng terorismo
o bomba gaya ng sinabi mong kayang tulugan ng anak mo.
Ruth.
Dito muna siguro kayo ngayong gabi.
Ayusin natin ang lahat bukas.
Laging nag-iiba ang mga bagay sa araw.
May basehan nga siguro ang mga kasabihang gasgas na.
Di ako makapaniwalang nasa basement tayo. Bukas kaya? Ipaglalaba natin sila?
Ako sa sahig. Ikaw na sa kama.
Kailangang mapaalis natin sila.
Di natin magagawa 'yon sa pananakot.
Kailangan nilang isiping aayos ang lahat.
Magiging maayos ang lahat, di ba?
Ano 'yon? Ano'ng iniisip mo?
Wala nang ibang sinabi ang kliyente mo, di ba?
Walang saysay na pag-usapan hangga't wala tayong ibang alam.
'Yon ang palagay ko.
National emergency ito.
Lahat ng istasyon ng radyo at telebisyon ay titigil sa programa sa alertong ito.
National emergency ito.
Lahat ng istasyon ng radyo at telebisyon ay titigil sa programa sa alertong ito.
Niloloko niya tayo.
Ang babaeng 'yon, mausisa.
Huwag mong personalin.
Di ko na kayang makinig pa sa pagkasarkastiko niya.
Kahit lumabas pang bahay nila ito.
- Nandoon pa rin ba tayo? - Wala ni isang litrato sa dingding.
Walang wedding picture ng asawa o baby picture ng maldita. Isipin mo.
Siguradong tinatanggal nila 'yon pag may umuupa para sa privacy nila.
Parang may mali sa kanila.
Bakit di mo sinabi ang nakita natin sa beach? 'Yong barko.
Oil tanker 'yon.
Bakit di mo nga sinabi sa kanila?
Hindi ko alam. Para kasing nagpapatong-patong na.
Bakit di mo sinabi?
Natakot ako.
Natakot saan?
Na may kukumpirmahin ito.
Lahat ng istasyon ng radyo at telebisyon ay titigil sa programa sa alertong ito.
National emergency ito.
Lahat ng istasyon ng radyo at telebisyon ay titigil sa programa sa alertong ito.
BREAKING NEWS MAY CYBER ATTACK SA BUONG BANSA
IKALAWANG BAHAGI ANG KURBA
Mama.
Rosie. Rose.
Dalawang problema.
Una, manonood na sana ako ng Friends series finale,
pero wala pa ring internet sa iPad ko.
Sinubukan kong panoorin sa TV kasi may nabasa ako na...
Ano'ng tawag sa paulit-ulit na pagpapalabas ng luma?
Reruns.
- Bakit nga nila ginagawa 'yon? - Di ko alam. Bored lang talaga kami noon.
'Yon nga. May mali sa TV. Magulo ang lahat.
'Yan ang pangalawang problema. Pakiayos.
Nag-aalala ako kung paano nila tatapusin ang palabas.
Masyado mo naman yatang sineseryoso 'yan.
Napaka-unfair nito. Nasa bakasyon tayo.
Sabi ni Papa, puwedeng manood hanggang gusto namin.
Kung gano'n, A, di ko sinabi 'yon,
at B, tulog pa si Papa.
Maghintay ka sa sala. Susunod na ako.
EAST COAST NG ESTADOS UNIDOS, NAG-REPORT NG BLACKOUT
BREAKING: HACKERS, NASA LIKOD NG BLACKOUT
Clay.
Bumangon ka. Tingnan mo 'to.
- Walang nakalagay. - Ano?
- Nandito kanina. - Sigurado ka? Ano'ng sabi?
Oo, sigurado ako.
May apat na news alert.
Dalawa tungkol sa blackout at isang nagsasabing hackers ang may pakana no'n.
- Hackers? - Oo.
Tapos may isang nagsabing "breaking" pero di maintindihan.
Walang salita, mga letra lang.
Baka na-hack nila ang cell network?
Tanong ba 'yan? Tinatanong mo ba ako? Paano ko malalaman?
Bakit hindi ka nag-aalala sa lahat ng ito?
Nakalimutan mo bang may ibang tao pa sa bahay?
Nagtiwala akong aayusin mo 'to.
Pupunta ako sa bayan.
Pupunta ako sa tindahan, bibili ng diyaryo,
maghahanap ng mas may alam kaysa sa atin.
Okay? Aayusin ko ito para sa atin.
Kaninong kotse 'yan?
Mukhang mamahalin.
Mag-almusal na tayo.
Makinig ka, anak. Tungkol sa kotseng 'yon.
Kagabi,
ang mga Scott, kailangan nilang dumaan.
Nagkaroon sila...
Nagkaproblema sila at malapit sila rito. Kaya dito sila pumunta.
Ano'ng sinasabi mo?
Pahingi ng kape mo.
Sinasabi ko kay Rose ang tungkol sa mga Scott.
- Di gumagana ang TV. - Teka. Ano ka ba?
Pa, kaya mo bang ayusin?
Oo.
Snow na ngayon. Kagabi, blue screen 'yan.
- Ano kaya ang ibig sabihin no'n? - Ano?
Kita mo?
Hindi. Di talaga gumagana.
Alam ko. Puwede bang i-reboot o ano man?
- O umakyat sa bubong? - Walang aakyat sa bubong.
Hindi ako aakyat sa bubong, okay?
Pero pupunta ako sa tindahan mamaya, baka makakita ako ng makakatulong.
Baka makabili ako ng antenna.
Paano makakatulong 'yon?
Magandang umaga.
Ayos lang bang magkape ako?
Sige lang. Alam mo kung nasaan ang mga tasa, di ba?
May mga news alert ako sa cellphone ko kaninang umaga.
- Gumagana ang cellphone mo? - Hindi.
Baka pumasok noong gabi, tapos nawala rin.
Ano'ng sabi roon?
Dalawa tungkol sa blackout, at ang isa, hackers daw ang nasa likod nito.
Hackers?
Saan ang mga power plant sa New York City? Nasa Queens siguro. O malapit sa ilog?
Bakit ka nagtatanong tungkol doon?
Nakakapasok ang hackers sa power plants. Baka kaya nagka-blackout.
Naalala mo 'yong sa Jersey ilang taon na? Muntik nang magka-meltdown.
Anak mo ba 'yon?
Sweet siya. Ilang taon na?
Thirteen noong nakaraang buwan.
Pero parang bata pa rin.
Kung ayos lang, ayaw kong malaman ng mga bata ang nangyayari.
Gusto nila ang pool.
Kukumbinsihin kong doon muna sila habang wala pang balita.
Ayokong mataranta sila sa wala.
Ayokong manakot pero di ako sang-ayon sa 'yo.
Di ka sang-ayon saan?
Hindi ito wala lang.
Kung gano'n, ano'ng trabaho mo?
Sa advertising, sa panig ng kliyente. Namamahala ng mga relasyon.
Di ko mahuhulaan 'yon.
At ang asawa mo?
Propesor si Clay sa City College.
English at media studies.
Marami na akong kaibigang nag-major sa media studies
pero di ko alam kung ano 'yon.
At ikaw, ano'ng trabaho mo?
Iniisip ko pa ang gagawin ko, sinusubukang huwag magmadali sa anuman.
Ayokong mapako sa trabahong pagsisisihan ko sampung taon mula ngayon
at sa puntong 'yon, mapipilitan akong di umalis
dahil matanda na ako para lumipat, alam mo na.
Magandang umaga. May balita na ba?
Di pa rin gumagana ang telepono. Parang wala ring TV.
Nasaan si Clay?
Nasa tindahan, bibili ng diyaryo.
O maghanap ng makakausap, para malaman kung ano ang nangyayari.
Matalino. Naisip kong pumunta sa kapitbahay namin, ang mga Huxley.
- Ilang kilometro lang ang layo. - Nando'n kaya sila?
Malamang wala.
Wala halos tao sa mga panahong ito, pero titingnan ko na rin.
Bago ka umalis, baka gusto mong marinig ang tungkol sa mga alerto.
Mga alerto?
May mga news alert sa cellphone ko kaninang umaga.
Dalawa ang tungkol sa blackout,
pero may isang nagsabing baka hackers ang nasa likod nito.
Ano? Tingin mo ba, magkakaroon din ng meltdown?
- 'Yan ba ang sinabi ni Ruth? - At iba pang nakakatakot na bagay, oo.
Halatang medyo paranoid si Ruth.
Di ba ikaw ang laging nagsasabi,
"Kung di ka pa paranoid ngayon, baka huli na"?
Siguradong wala lang talaga ito.
Gaya no'ng Love You bug.
Kape ba 'yan?
Pasensiya na. Ano 'yong Love You bug?
Isang computer worm. Kumalat sa internet noong 2000.
May matatanggap kang email, may subject line na "I love you."
Pag nag-click ka sa attachment, ipapadala ito sa lahat ng contacts mo.
Maraming napilayang negosyo at nagdulot ng bilyong dolyar na pinsala.
Dalawang teenager lang pala sa Pilipinas.
Puwedeng kasing-inosente lang no'n.
Mamadaliin ko lang si Archie.
Nag-aalala ako kay Mama.
Magiging maayos kaya ang flight niya?
Oo naman.
Malamang nga...
na-redirect ang flight niya sa isang airport sa Ohio.
Baka minumura na niya lahat ng customer service rep
hanggang isakay siya sa eroplano pauwi.
Naalala mo no'ng pumunta tayong tatlo sa Italy?
Oo.
Bakit mo naisip 'yon?
Di ko na alam ang iisipin ko.
SARIWANG MGA ITLOG
WALANG GPS SIGNAL
TINGNAN ANG MAPA
WALANG GPS SIGNAL
ANG MGA HUXLEY
Tumatawag ako, di pumapasok. Nasa airport ka na?
AT200 ang flight number? Wala. Pa-Long Island kami. Tawag ka.
Maya?
Sabihin mong ayos ka lang.
DI NAIPADALA
Sino raw sila, sabi ni Mama?
Ano'ng tinitingnan mo?
WALANG SIGNAL - 1619 MHZ
...may mga ulat na ang epekto ng patuloy na cyber attack
ay nauwi sa malaking sakuna sa kapaligiran sa Timog,
at apektado ang sistema ng migrasyon mga hayop...
Archie, may nakita ako kaninang umaga.
Usa.
Nakalat sila, tanga.
Tulad ng mga squirrel at kalapati.
Ano naman?
Hindi, iba ito. Parang...
may gusto silang sabihin.
Tingnan natin kung ano pa'ng nando'n.
Gano'n ka ba kainip? Dahil ba di mo mapanood ang palabas mo?
Pupunta ako.
Hello, may tao ba rito? Si G.H. ito. Pumasok na ako.
WALANG GPS SIGNAL
Hello?
Ano'ng nasa loob no'n?
Buksan natin at tingnan .
Bakit? Kumusta?
Okay. Di ko maintindihan ang sinasabi mo. Di ako marunong mag-Spanish.
Ang boring ng lugar na 'to.
Oo.
Baka dito lang siya natutulog.
Dito nagtatago sa gabi.
Sino?
Kung sinumang gumawa niyan.
Di ko alam kung nasaan ako. Sinusubukan kong pumunta sa bayan.
Hindi, wala rin akong signal.
Tingnan mo, may...
May maliit siyang bintana rito.
Para makita niya...
Ang ano?
Pasensiya na.
Hoy.
Di ba sa kuwartong 'yon ka natutulog?
Shit...
Isipin mo.
Madilim dito sa labas.
Diyos ko.
Maliwanag ang maliit mong lampshade.
Shit.
Shit!
Puwede niyang sundan ang liwanag hanggang sa 'yo.
Shit. Shit!
Di nakakatawa. Sobrang sakit no'n.
Ayos lang 'yan.
Hindi, 'no.
Kumalma ka nga. Biro lang 'yon.
Kaninang umaga, nakakita ako ng usa. Hindi isa, maraming usa.
Isandaan. O baka higit pa. Sa likod-bahay mismo.
Kakaiba talaga, Archie.
Malalaking grupo ba sila pag lumakad?
Ano namang alam ko tungkol sa usa?
Kung nag-aalala ka, tanungin mo sina Mama at Papa.
Buti kung may pakialam sila.
Walang may pakialam sa sasabihin ko.
Malamang totoo 'yan.
Lulusong ka ba?
Hindi. Ikaw?
Parang hassle.
Bakit? Dahil sa buhok mo, o...
Wala akong tiwalang di umihi sa pool ang isa sa mga anak mo.
Di nila gagawin 'yon.
Pero di talaga natin malalaman, di ba?
FRIENDS S10 E17: ANG HULI
Pinapanood ng anak mo 'yan?
Mahina ang salitang "pinapanood." Parang mas sinasamba.
Ano?
Wag mong masamain, napanood ko rin 'yan.
Pero halos sentimental ito sa panahong di naman totoo, alam mo 'yon?
Sana hindi lumayo ang mga bata.
Archie.
Archie, tingnan mo.
Puwedeng tumingin ka?
Ano?
Umakyat tayo ro'n.
Hindi. Hayaan mo na 'yan. Gutom na ako. Halika na.
Rose, tayo na.
Kung gano'n, sasabihin mo ba kung bakit basang-basa ka?
Nahulog ako sa pool.
Nahulog ka sa pool.
Natisod ako.
Oo, nahulog ako sa pool.
Bakit nando'n ka? Akala ko hinahanap mo si Rich.
Puwedeng ikuha mo ako sa study ng masusuot?
Itong suot ko lang yata ang mayroon ako sa baba.
Nakita ko, alam mo 'yon?
Nito lang, bago mangyari lahat ng ito.
Tumingin ako sa merkado.
At alam kong may paparating.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sa trabaho ko, kailangang maintindihan ang patterns na namamahala sa mundo.
Kailangang matutong bumasa ng kurba.
Sa katagalan, makakatulong itong makita mo ang hinaharap.
Kung di magalaw, nangangako ito ng pagkakasundo.
Pataas o pababa, alam mong may ibig sabihin 'yon.
G.H., bakit mo sinasabi ito sa 'kin?
May nasabi ba ang kapitbahay mo?
Wala siya sa bahay.
Pero may satellite phone na akala ko makakatulong.
Sinubukan kong gamitin. Di gumana kahit na may sapat na baterya.
Laging may signal ang satellite phone kung di maulap, at di maulap noon.
Di lang gagana ang mga satellite natin pag wala na sa serbisyo.
Ang mga satellite natin.
Tingin mo, may nangyari sa mga 'yon. 'Yong mga nasa kalawakan.
Naka-network ang mga satellite sa mga computer dito.
Tingin mo, ang mga hacker ang sumira sa mga satellite natin?
Di kaya sobra ka lang mag-isip? Baka mali ang paggamit mo sa telepono.
May nakita akong eroplanong bumagsak sa karagatan.
At di 'yon ang una.
Di na ito mga teenager lang sa Pilipinas.
Ano 'yon?
Nasaan ang mga anak ko?
IKATLONG BAHAGI ANG INGAY
Mama.
Si Papa?
Babalik na 'yon.
Bakit basa ka?
Dapat tinakpan ko agad ang tainga ko. Kakaiba ang pakiramdam ko.
Normal lang siguro 'yon. Ang lakas nga kasi.
Parang eroplanong bumabasag sa sound barrier?
O kung anumang... sonic boom. Sonic boom ba 'yon?
Di karaniwang nababasag ng eroplano ang sound barrier.
Di na lumilipad ang Concorde.
Baka eroplano itong di natin alam.
Archie, bakit di ka magpalit?
Rose, baka dapat ikaw rin.
Tama. Sa kama ka muna ni Mama at basahin ang librong bigay ni Papa?
Magiging okay tayo, di ba?
Oo.
Dahil ikaw ang may bolang kristal, ano 'yon?
Bomba ba 'yon? Missile?
Puwedeng sumabog na power plant.
Wala pa tayong alam.
Parang sigurado ka kanina sa nakakatakot mong pagsasalitang mag-isa.
Walang nagbago.
Walang nagbago?
Nagbago na ang lahat.
At nakaupo tayo rito, walang kaalam-alam.
Ganito ba ang mga target? Naghihintay lang na mabaril?
Walang nagbago sa mga ginagawa natin.
Hintayin natin si Clay, at baka may nalaman siya.
Pupuntahan ko ba siya at hahanapin?
Punuin natin ng tubig ang bathtubs.
Sapat ba ang baterya, at Tylenol, at pagkain, at ang generator,
at isa sa mga radyong 'yon, at straw na nakapagpapalinis ng tubig?
- Hintayin muna natin si Clay. - Paano kung di na siya bumalik?
Tama ang papa ko. Ligtas tayo rito. Dapat lang tayong maghintay.
Paanong ligtas kung di mo alam ang nangyayari?
Baka parang, ano 'yon? Ten Mile Island?
May mga power plant dito, di ba?
- Three Mile Island. - Bakit puro ka power plants?
Tama ka. Di tayo dapat mag-espekula.
Wag mong sabihin 'yan! Gusto ko lang sabihin mo ang iniisip mo.
May blackout tapos nakikita mo ang mga eroplanong bumabagsak at...
Ano?
Ano? Matanda na siya.
Di mo siya mapoprotektahan, gaya ng di mo ako mapoprotektahan.
Di gumagana ang satellite phone at ang ingay na 'yon, tapos ano?
Ano'ng susunod na mangyayari sa sequence?
- Lahat ng alam ko, sinabi ko na sa 'yo. - Di ako naniniwala.
Di na ako naniwala mula nang pumasok ka sa pinto.
Iniisip ko kung ano'ng mayroon sa amin at wala kang tiwala.
Ruth...
Lagi mong iniisip na alam mo ang sinasabi mo, di ba?
Sabi ng isang gano'n din mag-isip.
Ruth.
Alam niya.
Sa palengke sa bayan kahapon, may lalaki sa parking lot.
Bumili siya ng maraming tubig at de-lata.
Alam niyang mangyayari ito.
Lalaking may balbas?
Nakasuot ng lumang cowboy's hat.
Si Danny 'yon. 'Yong contractor na sinasabi ko sa 'yo.
'Yong gumawa ng bahay.
Walang kahulugan 'yon. Para sa kanya, survivalist siya.
Shopping list niya 'yon sa tipikal na weekend.
Diyos ko.
Nandito na ako. Ayos lang ako, ikaw? Nasaan ang mga bata?
- Nandito ang lahat, at ligtas. - Okay.
Ano'ng nangyari? Nakarating ka sa bayan?
Hindi ako nakalayo. At narinig ko ang ingay na 'yon.
Ano'ng ibig mong sabihin? Saan ka galing? Ano'ng ginagawa mo? Nababaliw na ako.
Ewan ko, di pa ako nakakalayo
at narinig ko ang ingay na 'yon at bumalik ako.
Wala kang nakitang makakatulong para malinawan natin ang nangyayari.
Wala akong nakita.
Pero may nakita ako. Nakita ko...
May malaking drone.
Lumilipad sa gitna ng kawalan, naglalaglag ng libo-libong ganito.
Hindi ko alam ang sinasabi.
"Kamatayan para sa Amerika"?
Ano?
"Kamatayan para sa Amerika."
Di ko alam kung ano'ng ibig sabihin ng iba,
pero ito, "Kamatayan para sa Amerika."
Naalala ko sa nilalaro ko.
Nakakapagtaka. Kung inaatake nila tayo, bakit iaanunsiyo nila?
Di nga English ito. Ano'ng silbi ng mga ito rito?
Sigurado akong unang kanan, tapos diretso sa expressway?
Sa alam natin, pinakadelikado sa siyudad.
Hindi do'n. Pupunta kami sa kapatid ko sa Jersey.
Para makarating doon, dadaan kayo sa siyudad.
Pero para malinaw, kakanan, susundan ang mga karatula pa-Expressway.
Oo, gano'n kayo nakarating dito. Pero makinig ka sana.
Delikado itong ginagawa mo para sa inyo.
Papa.
Hayaan mo sila.
Salamat sa pag-aalaga mo sa amin. Kailangan naming gawin ang tama para amin.
Para ito sa ikabubuti ng lahat.
Mas mabuti na ito.
Para kanino?
Para sa atin.
Ayokong sumang-ayon sa babaeng 'yon, pero tama siya.
At sinabi mo dapat sa akin ang nakita mo.
Alam ko ang iniisip mo,
pero siguradong di daraan dito ang eroplano ng mama mo.
Ibang airline 'yon.
Wala na ba siya?
Ano ka ba? Bakit mo man lang ba iisipin 'yon?
- Kasasabi ko lang, ibang airline 'yon. - Oo, pero ramdam mo bang wala na siya?
Dahil gano'n ang pakiramdam ko.
Kung mata-traffic tayo, kahit paano may mga taong makakausap,
baka may nakakaalam sa nangyayari.
Nakakabaliw na wala pa ni isa.
Siguradong may makikita tayo sa Expressway.
Baka gumana ang mga telepono sa New Jersey.
Wala tayong alam sa nangyayari sa labas ng Long Island.
Puwedeng may internet sila, ayos ang linya ng telepono.
Babalikan natin ang araw na ito at tatawanan, sigurado ako.
Impiyernong bakasyon.
Mas nakakatawa ang mga bagay sa katagalan, di ba?
Parang iba ang pagkakasabi nila. Pero alam ko ang ibig mong sabihin.
Busina.
Akala ko tulog ka, anak.
- Di ko kaya. - Bakit?
Dahil sa mga busina.
Ano 'yon?
Dito lang kayo, titingnan ko.
Alam n'yo, dito lang kayo. Okay?
May tao ba?
Walang tao rito.
KATANGIANG PANGKALIGTASAN SA PAGMAMANEHO MAG-ISA
Bago lahat ito.
Ano?
Uy, may parating.
Yo!
KAKAYAHANG MAGMANEHO MAG-ISA
Clay!
- Pasok sa kotse! - Di ba muna natin kakausapin?
- Pumasok ka sa kotse, ngayon na! - Sige.
Ano? Di ba natin sila paparahin? Baka may alam sila.
Walang tao sa kotse!
Mama? Mama, ilipat mo ang kotse. Dali!
IKAAPAT NA BAHAGI ANG BAHA
Pumunta kaya tayo sa shelter?
May bomb shelter ba o base ang militar dito?
Di ba dapat nakahanda sila para sa mga...
emergency na tulad nito?
Di ko alam kung saan 'yon.
Kahit alam ko, sabi mo, lahat ng kotseng 'yon galing sa iisang lugar.
Kung ginawa 'yon sa bawat dealership, malamang barado ang mga kalsada.
Dito tayo habang walang balita.
Ano pa ba ang dapat malaman? Malamang nasa gitna tayo ng giyera.
Baka patay na ang mga kakilala natin.
Ruth.
Kailangan... Kailangan lang nating magplano.
Di puwedeng maghintay lang tayo. Kailangang umalis.
Tama siya, Amanda. Masyadong delikado.
Dito tayo ngayong gabi, at sa umaga, baka...
- Baka ano? - Baka... Hindi ko alam.
Muntik na talaga.
Ano 'yan?
Nagpupuno ng tub.
'Yan daw ang gawin para...
Alam mo na, tubig.
- Nagve-vape ka ba? - Hindi talaga.
Ibig kong sabihin, marijuana ba 'yan?
Alam ko, marami na ngayon, mga flavor ng prutas o...
Tulad ng marijuana.
May naka-sex kang estudyante mo?
Tinanong mo talaga 'yan.
Gano'n ba ang tingin mo sa akin? Gano'ng lalaki?
Mukhang ikaw 'yong tipong madaling makuha ang gusto.
- Lalo na ang mga babae. - Iisipin kong papuri 'yon.
Sopistikadong tao ang tingin ko sa sarili ko.
Isang taong nakita ang mundo kung ano ito.
Pero wala pa akong nakitang ganito.
Iniisip ko, itong tingin ko sa sarili ko, baka delusyon lang.
Wag malupit sa sarili.
Pag tiningnan mo nang malalim, baka delusyon lang nga.
Tingnan mo ang linya ng trabaho ko.
Gawa-gawang bilang
na nagpapagalaw sa gawa-gawang pera na humahantong sa gawa-gawang tagumpay.
Para sa akin, ang negosyo ko ay hindi gaanong kumplikado kaysa doon.
Pinakasimple, laging tungkol sa mga tao ang trabaho ko.
- Naaawa ako sa 'yo kung gano'n. - Bakit naman?
Dahil terible ang mga tao.
Lintik. Tingnan mo nga kung paano kita tinrato.
At ngayon, magkasama tayong umiinom.
Pasensiya na nga pala.
Sa sinabi, ginawa, inisip ko, hindi na mahalaga.
Mali ako at pinagsisisihan ko.
Ilan sa pinakamatatalino kong kliyente ang nawalan ng malaking pera
dahil ibinase nila ang mga desisyon sa mga paniniwala at di sa katotohanan.
Ang makita ang pagkakaiba ang isa sa pinakamahirap gawin.
Kapag di nila nakita at nakita mo, nakakabaliw.
Depende sa tao,
baka masiyahan ako sa pagpaparusa sa kanila ng merkado.
Pero 'yong mga di natututo ang nakakatakot.
Kahit matalo pa sila, at matalo ng di birong halaga.
Pinakanakakatakot ang taong ayaw matuto, kahit pa gumastos sila.
'Yan ang kadilimang di ko maiintindihan.
Nakakabingi ang katahimikan.
Isa ito sa mga unang napansin ko nang magsimula kaming matulog dito.
Ang hirap makatulog.
Di gaya sa bahay na dinig mo lahat.
Mga busina, trapiko, mga tao.
Miss ko na 'yon.
'Yong mga busina o mga tao?
Nagugustuhan na kita
at matapang na pahayag ko 'yon dahil...
di ko na maalalang may nagustuhan akong tao.
Masasabi kong napakasungit mo noong umpisa,
pero nasanay na ako.
Bakit nga kayo nagpunta rito?
Wag mong sabihing dahil sa tuhod mo.
Totoo 'yon. Inoperahan ako sa tuhod.
Masama ang pagkapilipit dahil sa paglalaro ng bola sa Y.
Pero di 'yon ang sadya n'yo rito.
Ang sadya namin ay may kinalaman sa nangyari sa akin ilang taon na.
Inimbita kaming mag-asawa ng kliyente ko sa isang pribadong event.
Ang kliyente ko, siya...
Okay...
Di ko sasabihin ang pangalan niya pero makikilala mo.
- Celebrity ba siya? - Hindi. Walang gano'n.
Pero sa mundo ng negosyo, isa siya sa pinakamalaki.
Nasa defense contracting siya.
Sekretong pera mula sa Pentagon ang pinag-uusapan dito.
Baka ang pinakamakapangyarihang nakasalo ko.
Nandoon kami sa salo-salo sa bahay niya.
Gabing-gabi na. Gusto nang umalis ng asawa ko.
Pero nag-eenjoy pa kami ng taong 'yon at ayaw niyang matapos ang gabi.
Matapos kong pandilatan nang ilang beses,
pumayag ang asawa kong mag-taxi at susunod na ako.
Siguradong masaya siya roon.
Umiinom pa kami nang kaunti, at nalasing na sa isang punto,
di na yata siya makatayo, at halos matumba na rin ako.
Wala akong alam tungkol doon, sir.
Kaya dinala niya ako sa study niya.
Nagtabako nang kaunti
at parang lumilipad kami nang mataas, tinatawanan ang kahit ano.
Tapos sabi niya, gustong-gusto niya ako
at gustong imbitahan sa biyaheng pupuntahan niya.
- Anong klaseng biyahe? Saan siya pupunta? - 'Yan mismo ang tinanong ko.
Tapos...
humarap siya sa akin,
seryoso ang mukha.
At sabi niya,
"Alam mo na,
taunang meeting lang
kasama ng masasamang grupong namamahala sa mundo."
Siya 'yong tipong kilala sa mga ganyang biro.
Kung sasabihin ko kung sino siya, maiintindihan mo.
Maniniwala na lang ako sa sinasabi mo.
Ngayon, ipagpaumanhin mo, magsasalin uli ako ng alak.
Tapos kahapon bago ang symphony,
tinawagan ako ng kaibigan ko.
Walang appointment, gaya ng lagi niyang ginagawa.
Bigla siyang tumawag
at gustong ilipat ang ilang mga pera niya.
Malaking pera ito, kahit para sa kanya.
Patapos na ang usapan, tinanong ko kung gusto niyang uminom.
Sabi niya, magbabakasyon muna siya.
At nagbiro ako sa kanya,
"Talaga? Kasama mo ang masamang grupo mo ngayong weekend?
Akala ko pag winter solstice lang 'yon."
Pero di siya tumawa.
At lagi siyang tumatawa, kahit pangit ang biro.
Ang sabi niya lang ay...
"Mag-iingat ka."
Na parang naaawa siya sa akin.
Simula noon, di ko na maalis 'yon sa isip ko.
Sinasabi mo bang...
Iniisip mong ang kaibigan mo ang nasa likod ng mga nangyayari rito?
Walang gano'n.
Ang conspiracy theory sa grupong nagpapatakbo ng mundo
ay napakatamad na paliwanag.
Lalo na kung mas nakakatakot ang katotohanan.
Ano ang katotohanan?
Walang may kontrol.
Walang humihila ng tali.
Oo, may mga tulad ng kaibigan ko
na puwedeng may tamang access sa tamang impormasyon.
Pero pag may nangyayaring ganito sa mundo,
inaasahan ng pinakamagaling, kahit ng pinakamakapangyarihang tao
ay isang pasabi.
Pasensiya na, itong...
Panira ng kasayahan ang kuwento.
Nagbago na ang isip ko. Parang di na kita gusto.
Halika.
Tayo na.
Saan tayo pupunta?
Kukunin ko uli ang loob mo.
Nakikita kita, Rose.
Ano'ng gusto mo?
Di ko na malalaman ang mangyayari kina Ross at Rachel, di ba?
'Yon pa rin ang iniisip mo?
Sino'ng may pakialam?
Ako. Siyempre.
Bakit ba gustong-gusto mo ang palabas na 'yon?
Pinapasaya nila ako.
Kailangan ko talaga 'yon ngayon. Ikaw ba?
Kung may pag-asa pa sa magulong mundong ito,
gusto kong malaman ang kahihinatnan nila.
Mahalaga sila sa akin.
Baka hindi dapat.
Sinasabi ko lang.
Baka tama ka, sa takbo ng mga bagay,
di mo na mapapanood ang palabas kahit kailan.
Kaya kung ako sa 'yo, hahanap ako ng ibang pahahalagahan.
Nakakapagtaka, walang kuliglig ngayong gabi.
Naligaw ako ngayong araw.
Noong lumabas ako kaninang umaga.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Akala ko alam ko kung saan ako pupunta, pero walang karatula ang mga kalye.
Kaya naglibot na lang ako.
At naglibot pa.
At pagkatapos, bumalik ako at tuluyan na akong naligaw,
at ang totoo, di ko alam kung paano ako nakabalik dito.
Pero may nakita akong tao.
Isang babae.
Sa daan.
Pinara niya ako at nagsasalita siya ng Spanish.
Nakatayo lang siya. Nasa kalsada ako, sa gitna ng kawalan.
At...
iniwan ko siya.
Kailangan niya ng tulong.
At iniwan ko siya.
May iba ka pa bang itinatago sa amin?
Dahil nagkukuwento ka na rin lang.
Di namin sinabi noon na may oil tanker na sumadsad.
Sa mismong beach.
Oil tanker?
Oo, ang laking barko no'n.
Pula. Ibig kong sabihin, di ko iniisip na pula lahat ng gano'n,
pero pula ang isang ito, at sumadsad mismo sa beach.
Bakit di n'yo sinabi sa amin?
Sa tingin ko noong oras na 'yon, pareho kaming natakot.
Sa ibig sabihin no'n.
Ano kaya'ng ibig sabihin no'n?
Kung inaatake tayo,
na alam kong kakaibang sabihin, pero ang langis ay isang bagay
na gugustuhin mong marami tayo kung ipagtatanggol natin ang sarili natin.
Di ako makapaniwala sa usapang ito.
Tingin ko, magiging ayos tayo.
Alam mo, sa huli, sa tingin ko.
Kahit na pagsalakay pa ito.
Pagsalakay?
O pananakop?
Alam kong maganda ang intensiyon mo,
pero tinatakot mo ako sa mga salitang pinipili mo.
Ano 'yon?
Mga flamingo 'yan.
Mga flamingo?
Mga flamingo 'yan.
Bakit?
Wow. Kahanga-hangang koleksyon ito.
Gusto mo ng jazz?
Gusto mong makinig ng jazz?
Oo, bakit hindi?
Kasi akala ko magsasaya tayo.
Magpatugtog tayo ng puwedeng sayawan.
Puwedeng sayawan ang jazz.
- No'ng bumili ako ng una kong record... - Please, wag ka nang magkuwento.
Sobrang nag-aalala ako pagkatapos. Teka. Ano ang mga record na ito?
Huwag diyan. Sa anak ko 'yan. May DJ phase siya noong college.
Mukhang pangsayaw talaga ang isang ito.
Ano ka ba? Di 'yan ang sadya natin dito.
Sabi mo, gusto mong makuha ang loob ko.
Ganito 'yon.
Lasing tayo.
Oo...
May mga asawa tayo. May asawa ako. May asawa ka.
Oo, tama.
Mahal na mahal ko siya.
Talagang...
Talagang nami-miss ko siya.
Makikita mo uli siya.
Hindi.
Hindi, sa tingin ko, hindi na.
At si Ruth.
Paano kung may mangyari rin sa kanya? Di ko mapapatawad ang sarili ko.
Walang mangyayari kay Ruth. Pangako.
Kasama n'yo kami hanggang bumalik sa normal ang lahat.
Simulan na nating tanggapin kung ano talaga ito.
- Di na tayo babalik sa normal. - Wag mong sabihin 'yan. Kailangan...
Ayos lang ba siya?
May sinat pero magiging okay din siya.
Bakit gising ka pa?
Di mawala sa isip ko ang isang West Wing episode.
- May nagsabi raw sa presidente... - Napanood mo ang The West Wing?
Ang mga Aaron Sorkin season lang.
Ito na nga, tungkol ang kuwento sa isang lalaking nakatira sa tabing-ilog.
At narinig niya sa radyong
aapaw ang ilog sa bayan at dapat lumikas ang lahat.
Pero di umalis ang lalaki dahil araw-araw siyang nagdarasal.
Alam niya, mahal siya ng Diyos at ililigtas siya.
Pero nangyari ang baha.
At nakita ng bangkero ang lalaki
at sinabing, "Halika, maililigtas kita."
Sabi ng lalaki, di siya aalis.
Tapos dumating ang helicopter, at ibinaba ng piloto ang hagdan,
pero sinabi ng lalaki na di siya aalis.
Tapos, nalunod ang lalaki sa baha.
Kaya umakyat siya sa langit at talagang galit siya sa Diyos
at sabi niya, "Nagdasal ako sa 'yo araw-araw.
Akala ko mahal mo ako. Bakit di mo ako iniligtas?
At sabi ng Diyos,
"Pinadalhan kita ng ulat sa radyo,
isang bangka at isang helicopter.
Ano pa'ng gusto mo?"
Tungkol saan ito, Rose?
Tapos na akong maghintay.
Papa?
Puwedeng tumabi ka sa akin?
Sigurado ka?
Maliit ang kama at ayos na matulog ako sa sahig.
- Minsan mabuti ito sa likod ko. - Natatakot ako.
Tayo na lang ngayon, di ba?
Ano'ng ibig mong sabihin do'n?
Ang ibig kong sabihin,
pag nagkagulo na, nagtitiwala ka ba sa mga taong nasa bahay natin?
Alam na nating di marunong mag-relax 'yong babae.
Kinukunan ako ng litrato ng batang lalaki sa may pool.
'Yong batang babae, nakatitig sa kakahuyan gaya ni Donnie Darko,
at sigurado akong gusto akong maka-sex ng asawa.
Paano mo nalaman?
Wala siyang gagawin. Di siya "'yong tipo". Pero gusto ba niya? Oo naman.
Ang punto ko, wala akong tiwala sa kanila.
Di ko hahayaang may mangyari sa 'yo, kung 'yan ang gusto mong malaman.
Hinihiling kong tandaan mo na pag gumuho ang mundo,
di dapat ibinibigay agad kahit kanino ang tiwala.
Lalo na sa mga Puti.
Kahit si Mama, sasang-ayon sa akin doon.
Naiintindihan ko.
Talaga?
Dahil dalawang gabi na tayong natutulog sa basement ng bahay natin.
Ano ba talaga ang punto ng pagpapabalik sa kanila sa bahay?
'Yon ang tamang gawin.
At 'yan mismo. 'Yan ang magpapahamak sa atin sa huli.
Uminom ka.
- Nasaan si Rosie? - Ewan. Nauna siyang nagising sa atin.
Maglalakad-lakad lang ako. Bumangon ka na.
Kumusta ang pakiramdam mo?
Sige na.
Inaantok ka pa, pero bangon na para makuha ang temperatura mo.
Ang init mo kagabi.
Hindi ka na mainit ngayon.
Buti naman.
- Masakit ba ang lalamunan mo? - Hindi.
Mabuti.
Ano 'yan? Dugo ba 'yan?
Ano'ng...
Ano'ng ginagawa mo?
Ano 'yan? Ngipin mo ba 'yan?
Archie.
Tumigil ka. Clay.
'Yong ngipin ko.
- Clay? - Ano'ng nangyayari sa akin?
Clay?
May problema ba?
- May problema kay Archie. - Ano? Ano 'yan?
Sabi ko nga rin.
Iba ang pakiramdam ng mga ngipin ko. Hinawakan ko, nalaglag na lang.
- May sinat siya kagabi pero ito, ewan ko. - Okay, sige. Ayos ka lang.
Di ayos ang pakiramdam ko.
IKALIMANG BAHAGI ANG HULI
Kumusta ka?
Bukod sa natanggal ang ngipin mo.
Anong tanong 'yan? Kitang may sakit siya.
Wala akong sakit, Ma. Natanggal lang mga ngipin ko.
- Baka 'yong kagat ng insekto. - Anong insekto?
Kinagat ako ng insekto kahapon sa gubat.
'Yon nga siguro.
Malamang garapata, Lyme disease. Nakakita na ako ng mas kakaibang sintomas.
Mas kakaiba rito?
Kailangan niyang pumunta sa emergency room. Sa ospital.
Di puwede. Expressway lang ang daan palabas ng bayan.
Saka kung sarado ang mga kalsada, walang tutulong sa atin.
Dapat kumilos. Kailangan ni Archie ng doktor.
Hindi ako makapaniwalang nangyayari ito.
Pupunta tayo sa bahay ng contractor ko. Di siya ganoon kalayo.
Sabi mo, nagsa-stock siya ng supplies?
Si Danny, handa siya sa lahat.
Baka mayroon siya ng magagamit natin. Antibiotics, gamot.
Alam ni Danny ang gagawin.
Hoy.
Pangako, hihingi ako ng tulong para sa anak mo.
Nasaan si Rose?
Di ko siya makita.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Nahalughog ko na ang buong bahay. Wala. Wala siya sa likod-bahay.
Titingnan ko sa baba. Baka naglilibot.
- Baka naglalaro sa labas. Titingnan ko. - Galing na ako do'n pero sige.
Nasaan siya? Nandito lang 'yon.
Wala! Sinasabi ko sa 'yo, hinanap ko at wala siya rito.
- Baka nasa garahe. - Naghanap na ako sa garahe.
Okay. Saan ka di naghanap, Clay?
Wala siya sa baba.
Nakakaloka ito. Nasaan siya?
Wala siya sa labas
pero mukhang kinuha niya ang isa sa mga bisikleta.
Bisikleta. Saan siya pupunta?
- May idea ka kung nasaan ang kapatid mo? - Wala. Nasa may shed kami kahapon.
Shed? Anong shed?
'Yong shed.
May nakita siyang usa at gusto niyang hanapin.
- Baka doon. Ewan. - Pupunta na ako.
Archie. Ayos ka lang?
Ayos ka lang...
- Kailangan na niya ng tulong. - Okay. Eto na.
Sasama ako.
Huwag, delikado.
Dito lang kayo ni Amanda. Hanapin mo si Rose.
Hindi. Ano? Di n'yo ako puwedeng iwan mag-isa.
- Maaayos din 'to. - Nag-usap na tayo. Di ako maiiwan.
- May sakit siya. Di mo nakikita? - Di ka na babalik.
Di mo ba nakikitang may nangyayari? Nangyayari na ngayon.
Anuman 'yon, nangyayari ito kay Archie, sa ating lahat.
Di ka puwedeng umalis. Baka nagugunaw na ang mundo.
Kaya nga gusto ko dito ka lang.
Ilabas mo ang cellphone mo.
Sige na, ilabas mo.
I-set mo ang timer, isang oras. Babalik ako.
Hindi uubra ito. Walang mangyayari.
Mayroon. Walang pagpipilian. Babalikan kita bago ito tumunog.
Isang oras. Gano'n lang katagal. Nangako ka.
Rose? Rose!
Rosie! Rose!
Bangungot ito.
Lintik na bangungot ito.
Saan kaya pumunta si Rose? Bakit siya aalis?
Tapos na raw siyang maghintay. Ano'ng ibig niyang sabihin?
Bumalik na kaya tayo sa bahay at hintayin ang papa ko?
Tapos ano?
Makikita niya si Rose?
Di ko alam, pero tutulungan niya tayo.
Gusto ko lang malaman kung ano'ng nangyayari.
Gusto kong malaman ang plano.
Gusto kong malaman na makikita natin ang anak ko, sasakay tayo sa kotse n'yo
papunta sa ospital, maghahanap ng doktor na magsasabi sa akin
na ayos lang ang anak ko, na magiging ayos tayong lahat,
at makakauwi na tayo sa bahay natin.
Paano kung imposible 'yon?
Gusto kong lumayo rito at sa 'yo at sa kung anumang nangyayari.
- Nangyayari ito sa ating lahat! - Alam kong nangyayari ito sa ating lahat!
Wag mo 'kong sigawan!
Wala kang pakialam.
Wala kang pakialam na nandito ako.
At malamang nasa ilalim ng karagatan ang mama ko.
Wala na akong ibang mahal sa buhay.
Wala akong ibang uuwian kundi sila. Naiintindihan mo ba?
At ngayon ko kailangang-kailangan ang mama ko.
At baka di ko na talaga siya makita.
May pakialam ako.
Di ko alam ang gagawin ko, pero may pakialam ako.
Bakit ka ganyan?
Ano'ng nakukuha mo sa pagiging laging galit?
Araw-araw, buong araw, ang trabaho ko... ang buong trabaho ko ay...
intindihing mabuti ang mga tao para alam ko kung paano magsinungaling,
at mabentahan ko sila ng mga bagay na ayaw nila.
Pag pinag-aaralan mo ang mga tao,
pag nakikita mo ang pakikitungo nila sa isa't isa, naku...
Hindi ka tanga.
Makikita mo ang ginagawa nila, at ginagawa nila nang di iniisip.
Ginawa ko sa inyo 'yon ng papa mo at di ko alam kung bakit.
Sinisira natin ang isa't isa. Sa lahat ng oras, nang hindi namamalayan.
Sinisira natin ang lahat ng nilalang sa planetang ito at iniisip na ayos lang
dahil gumagamit tayo ng paper straw, umo-order ng free-range chicken.
At ang masama, sa loob natin alam nating wala tayong naloloko.
Nabubuhay tayo sa kasinungalingan.
Isang napagkasunduang delusyon
para tulungan tayong balewalain kung gaano talaga tayo kasama.
Di ako sang-ayon sa mga ginagawa at sinasabi mo, pero...
Ito ang parte ng Venn diagram na magkasama tayo.
Sang-ayon ako sa lahat sinabi mo.
Pero kahit napakasama ng mga tao...
walang makakapagpabagong ang isa't isa lang ang mayroon tayo.
Ayokong maging ganito.
Ayokong maging ganito katerible.
Sinasabi kong galit ako sa tao, pero...
gagawin ko ang lahat para bumalik sila.
Uy, Pa.
Ayos lang kaya si Taylor?
Sino?
Archie, dito ka lang.
Tayo na.
George.
Danny. Pasensiya na at naabala kita nang ganito.
Umalis kayo ng kaibigan mo sa balkonahe at tumayo sa tabi ng kotse mo.
Ano?
Wag kayo sa balkonahe. Doon kayo sa kotse.
Ano'ng maipaglilingkod ko?
Kinukumusta ka lang namin.
Tinitingnan kung nandito ka, kung okay ka.
Kung may narinig ka tungkol sa nangyayari.
Oo, ako si Clay.
Nagrenta ang pamilya ko sa bahay ni G.H... ni George.
- Taga-siyudad kami. - Suwerte pala para sa pamilya mo.
Isipin mo kung gaano kalala sa siyudad ngayon.
Sa totoo lang, nagulat akong nasa labas kayo.
Nandito kami dahil kailangan ng tulong ng anak ko.
Nagsusuka siya. Siya...
Natanggal ang mga ngipin. Nahulog. Di ko maipaliwanag.
Ang mga ngipin niya, ha?
Baka may kinalaman sa ingay na 'yon.
May alam ka tungkol sa ingay?
Di ito iba sa nangyari sa Cuba kamakailan lang.
Microwave weapons ang tawag nila, gumagawa ng radiation
na puwedeng ilabas sa pamamagitan ng tunog.
May mga natanggalan din ng ngipin doon.
Bukod doon, ang alam ko lang,
walang masyadong impormasyong lumalabas, kaya...
Ipinagpalagay kong giyera ito.
Ang simula ng isa.
Sinasabi nilang may usap-usapan. Ito siguro ang pinag-uusapan nila.
Usap-usapan, ano'ng ibig sabihin no'n?
Magbasa ka ng diyaryo higit sa unang pahina.
Pinauwi na ng mga Russian ang mga tauhan nila mula sa Washington.
Napansin n'yo man lang ba 'yon?
Parang may nangyayari. Kung ano ito, ewan ko.
Baka ito na lang ang malalaman natin,
baka kailangan lang nating maghintay. Maging ligtas.
Magdasal. Kahit ano'ng gusto mo.
Danny.
Sabi nga ni Clay, may sakit ang anak niya.
Di lang dasal ang kailangan.
Dahil alam naming handa ka sa mga ganito, iniisip naming baka may gamot ka.
Wala kayong pakialam kung ano'ng mayroon ako.
Danny.
Sige na. Ako ito. Magkakilala tayo.
Magkaibigan.
'Yan ang lumang paraan, George. Hindi ka nag-iisip nang malinaw.
Danny, ano'ng pinagsasasabi mo? Sinasabi mong wag alagaan ang anak niya?
Walang saysay ang lahat ngayon.
Pag walang saysay ang mundo, magagawa ko pa rin ang makatwiran,
ang protektahan ang sarili ko.
Bahala ka kung ano'ng gusto mong gawin.
Akala ko tamang dinala ko sila rito.
Kung may gamot kang makakatulong...
Kaya naming magbayad.
Mga isanlibong dolyar?
Baka walang halaga ang pera pag bumagsak ang gobyerno.
Sira na ang buong network. Di gagana ang mga credit card ko.
Walang Venmo o ApplePay.
Baka cash lang ang may halaga.
Malala siya. Kailangan niya ng tulong mo. Sixteen lang siya.
Walang anuman dito.
Rosie.
Nasa mahirap na posisyon ka.
Naiintindihan ko.
Gagawin ko ang lahat para sa pamilya ko. Kaya 'yon ang ginagawa ko.
Ikinakandado ko ang mga pinto. Naghihintay, nagbabantay,
inilalabas ang baril ko.
Maliban doon, wala akong ibang sagot para sa inyo.
Ruth, bike tracks ito...
Babalik na ako sa loob.
Magpapaalam na ako at good luck.
Kung lalabas kayo uli, daan lang kayo
pero wala akong maiaalok na higit pa sa pag-uusap.
Subukan mo ang mga kapitbahay mo, ang mga Thorne.
Nag-convert sila ng basement, pasekreto, walang permit o anuman.
Kaibigan ko ang gumawa. Ni di niya ipinakita ang mga plano.
Kung ako ang tatanungin? Doomsday bunker 'yon.
Danny naman. Di mo kami puwedeng iwan nang ganito.
Di mo pa ba nakukuha ang nangyayari sa labas, George?
Iniwanan na tayong lahat.
Nang may buong paggalang.
Gusto kong umalis na kayo sa lugar ko.
Ngayon na.
Di kami aalis nang di mo ibinibigay ang kailangan namin.
Ano na ba ang nangyayari?
Nangako ako sa ina niyang matutulungan siya.
Mabilis na kamatayan lang para sa kanya kung di mo ibababa ang baril.
G.H., ibaba mo ang baril. Hahanap tayo ng ibang daan pa-ospital.
Walang ibang paraan! Di niya tayo babarilin.
- Parang gagawin niya. - Sabi niya lang 'yon.
Talagang mamamaril ako.
Teka!
- Clay, tumabi ka riyan! - Pa!
Sinusubukan kong kausapin siya!
Ang tanging paraang matatapos ito ay kung babalik kayo sa kotse at aalis na.
Magmaneho papunta saan? Nakaharang lahat ng daan.
Nasa gitna tayo ng kung saan. Walang ibang tao.
Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin ngayon.
Halos wala akong magawa nang wala ang cellphone at GPS ko.
Wala akong silbi.
Pero may sakit ang anak ko.
Nawawala ang isa pa.
At di ko alam ang gagawin ko.
Pero handa kang tao.
Talagang handa ako.
Tama. Kaya heto kami, ikaw lang ang makakatulong sa anak ko.
- Problema mo 'yon. - Tama ka. Hindi nga.
Pero gaya ng sinabi mo, tama? Paano kung pamilya mo ang nasa sitwasyon?
'Yon ang ginagawa ko. 'Yon lang ang magagawa ko.
Nagmamakaawa ako sa iyo.
Pakiusap.
Pakiusap, tulungan mo ang anak ko.
Mukhang makalumang sistema ng barter ang dapat asahan sa isang punto.
Cash pa rin ito, kaya di talaga barter.
May isa pa akong balita para sa inyo. Libre, kung gusto n'yo.
Ang mga Korean ang nasa likod nito.
Mga Korean?
Paano mo nalaman?
Magtiwala lang kayo. Ang mga Korean. O ang Chinese, isa sa kanila.
Ipakita mo.
Nagmamaneho ako kahapon.
May malaking drone na naghuhulog nito kahit saan.
Ibig sabihin, "Kamatayan para sa Amerika," kaya iniisip namin ang mga Iranian.
Naalala kong may narinig ako sa NPR tungkol sa cyber capabilities nila.
Bakit nakakatawa?
Bago nawalan ng signal ang mga telepono,
narinig ko sa kaibigan ko sa San Diego ang kaparehong kaganapan,
mga drone na naglalaglag ng mga polyeto, pero nakasulat sa Korean.
O Mandarin. Sabi ko nga, di ko alam ang pagkakaiba.
Pero sa apat na tour niya sa Iraq,
siguradong alam niya kung ganoon ang itsura.
Marami tayong naging kaaway sa buong mundo.
Baka ang ibig sabihin nito, nagkampihan ang ilan sa kanila.
Nakakita ako ng mga flamingo sa pool kagabi.
Ang mga hayop, binabalaan nila tayo.
Baka may alam sila.
May alam silang di natin alam.
Parang 'yong alam ng mga aso na may paparating na bagyo.
Marami pang bike track sa unahan.
Bumalik na tayo sa bahay. Malamang nandoon ang papa ko.
Baka makatulong siya sa atin.
Di ako aalis nang di kasama si Rosie.
Ang bahay na 'yon. Baka doon siya nagpunta.
Umuwi na tayo, baka nakita na nila si Rose.
G.H.? Ano'ng nangyayari?
Bago tayo umalis...
gusto kong masigurong nagsasabi ka ng totoo.
Malayo man ang marating nito, kailangan kong malaman na ayos tayo
dahil kung ang nangyari dito ay nangyayari kahit saan,
kailangan nating makarating sa bunker na sinabi ni Danny ngayon.
Ano'ng sinasabi mo?
May alam ka.
May suspetsa ako pero gusto ko muna ng impormasyon.
Nandoon lahat ng senyales, pero ayaw...
ayaw kong takutin ang sinuman.
Baka isipin mong baliw ako dahil kabaliwan ito.
Mas madaling maitindihan kung nasa bingit tayo ng pagsalakay,
pero ito...
Hahayaan pala nating mangyari. Akala ko mas matalino tayo ro'n.
Hahayaan ang alin?
Nasa sektor ng depensa ang kliyente ko kaya pinag-aralan ko
ang cost benefit analysis ng mga military campaign.
May partikular na programa na nakatakot talaga sa kliyente ko.
Simpleng maniobrang magpapabagsak sa gobyerno ng isang bansa mula sa loob.
Ang unang yugto ay paghihiwalay.
Paralisahin ang komunikasyon at transportasyon nila.
Gawin mong bingi, tanga, at paralisado ang target,
para ihanda sila sa ikalawang yugto:
sabay-sabay na kaguluhan.
Takutin sila ng mga lihim na pag-atake't maling impormasyon,
na lulunod sa kapasidad nilang dumipensa
kaya manganganib ang mga weapon system sa mga ekstremista at sariling militar.
Kung walang malinaw na kaaway o motibo, magsisimulang mag-away-away ang mga tao.
Kung matagumpay 'yon, mangyayari nang kusa ang ikatlong yugto.
Ano ang ikatlong yugto?
Coup d'état.
Civil war.
Pagbagsak.
Ang programang ito ang pinakaepektibong paraan
para pahinain ang bansa.
Dahil kung talagang magulo na ang target na bansa,
ito ang gagawa ng trabaho para sa iyo.
Sinumang nagsimula nito, gusto nilang tapusin natin.
Rose!
INAATAKE ANG WHITE HOUSE AT MALALAKING SIYUDAD
NG TIWALAG NA ARMED FORCES.
MATAAS NA ANTAS NG RADIATION, NATUKLASAN
MALAPIT SA MGA SENTRO NG MALALAKING POPULASYON.
HUMANAP NG MATUTULUYAN.
BINABASA
ANG HULI
SA ALAALA NINA PATRICK SHELBY AT ROCKY BABCOCK