Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Amanda?
Co robisz?
Nie mogłam spać.
To był dla nas okropny rok.
Nawet nie byłam świadoma, że haruję bez przerwy.
Ty ciągle stresujesz się pracą i cięciami budżetowymi.
Dlatego rano wynajęłam nam piękny domek przy plaży.
Za grosze, choć sezon dopiero się skończył.
Zaraz... Pakujesz nas?
Uznałam, że nie ma na co czekać.
Nie rozumiem.
- Od kiedy wynajęłaś dom? - Od dziś.
Uznałam, że nie będziesz mógł odmówić, jeśli zrobię rezerwację i nas spakuję.
Wydrukowałam ci ulotkę ze strony.
Leży przy kawie. Tak jak lubisz.
Nie pakowałam dzieci, żeby ich nie budzić, ale na pewno się ucieszą.
Znasz mnie. Zawsze mam ochotę na krótkie wakacje.
Zwłaszcza z dziećmi. Dawno nigdzie nie byliśmy.
Ale wytłumacz mi coś. Dlaczego akurat dzisiaj?
Obudziłam się rano i nie mogłam zasnąć, więc przyszłam tutaj.
Oglądałam wschód słońca.
Zobaczyłam ludzi, którzy zaczynali dzień
z ogromnym uporem i werwą.
Wszystko po to,
żeby odnieść sukces.
Sprawić, by świat był lepszy.
Poczułam szczęście, że jestem tego częścią.
A potem przypomniałam sobie,
jaki naprawdę jest świat.
I doszłam do trafniejszego wniosku.
Kurewsko nienawidzę ludzi.
ZOSTAW ŚWIAT ZA SOBĄ
„Zostaw świat za sobą”.
Tak napisali w ogłoszeniu.
Super. To w East Hampton?
Nie, w takiej uroczej wiosce. Nazywają ją „osadą”.
Jest bliżej miasta, a mimo to daleko od wszystkich.
Dokładnie tego potrzebujecie.
Ale najpierw odpowiesz na parę pytań o konto Confictury?
Ładnie proszę?
Puściłaś bąka?
Archie, zostaw ją.
Niech sobie pierdzi, tylko po co kłamie?
Phoebe ma wieczór panieński.
Niestety, chłopcy. Ta atrakcja się zamyka.
Tato, zabierzesz mnie po powrocie do kawiarni z Przyjaciół?
Ona chyba nie istnieje, skarbie. To część planu filmowego.
ZJAZD 76
Wyścig do basenu.
CZĘŚĆ I DOM
Jak tu ładnie.
Jest piękny.
WITAMY
Mamy alkohol z górnej półki.
Napisano, że to nie dla nas.
Warto spróbować.
Hasło do Wi-Fi jak nowela.
Właściciel musi być specem od cyberbezpieczeństwa.
Dzieci są takie szczęśliwe.
Przyniosę rzeczy z auta.
Jak skończysz, skoczę na zakupy.
SKLEP SPOŻYWCZY
Chce trafić po raz trzeci.
Kontynuować serię.
To nie moje. Przysięgam.
Spokojnie, ja je kupiłam.
Wiem, że lubisz popalać.
Mamy urlop i masz się dobrze bawić. Tylko niech dzieci nie widzą.
Mam inny pomysł na zabawę.
To jak?
Za 15 minut zaczną błagać, żeby iść na plażę.
Tyle wystarczy.
WITAMY W PORCIE CHARLESTON
Smarowaliście się?
Tak.
Mamy plażę dla siebie.
Spójrz na ten statek.
Ale wielki.
ZAŁĄCZNIK: ZDJĘCIE
PINEZKA
Mamo, Taylor przesłała pinezkę.
Sprawdzisz, jak to daleko?
Tylko zerknij. Mówiłaś, że może ją odwiedzimy.
Sag Harbor. To co najmniej godzina jazdy.
Zbliża się.
- Co? - Statek.
Piękny. To chyba tankowiec.
Musi tu być port.
Czytałem w The Atlantic ,
że Nowy Jork ma ogromne naturalne porty.
W porządku, Rose?
Ten statek płynie na nas.
Co mówiłaś, skarbie?
Clay?
Jest coraz bliżej.
Chyba jest problem.
Daj spokój. Musi się zatrzymać.
Prawda?
Archie, obudź się. Pomóż się spakować.
Już idziemy? Dlaczego?
O kurwa.
Jezu, Archie, ruchy.
Szybko!
BIAŁY LEW
Nie zatrzymujemy się.
Przepraszam. Wie pan, co się stało?
Było kilka takich przypadków. Coś z systemem nawigacji.
Wybaczcie, ale musicie iść.
Idziemy.
Tu jest Starbucks.
Chcę o tym poczytać, ale Wi-Fi nie działa.
Trzeba zresetować router?
Niestety nie pomogę. Ty jesteś bardziej techniczna.
Telewizja też nie działa. Włączyłem mecz, ale nie ma sygnału.
- Robimy wieczorem hamburgery? - Tak.
Za to dzieci zapomniały o całej sprawie,
jak gdyby obejrzały to w serialu.
Są już w następnym odcinku.
Podejdź tu.
Łania to dobry znak.
Według mitologii mezoamerykańskiej.
Pomożesz mi?
Tak, już idę.
JESTEŚ OFFLINE. SPRAWDŹ POŁĄCZENIE.
- Nie ze środka. - A jednak spróbuję.
Utrudnię ci. Nie taki jest cel mojego życia?
Dolewasz sobie? Też poproszę.
Dobrze, ale ja mam już w czubie. Napiję się wody.
Jutro będę miała zajebistego kaca.
Pamiętasz moją studentkę, Marię Miller? Rok temu wydała książkę.
Chce, żebym napisał przedmowę do kolejnej.
Mówi, że bardzo ją zainspirowałem.
Często myślę, że nie dotarłem do tych dzieciaków, a tu proszę...
Słyszałeś to?
Jej druga książka to zgłębienie tego,
jak media służą jako ucieczka i refleksja.
To sprzeczność, którą udaje jej się pogodzić.
Ktoś tu jest.
Idź po kij.
Kij?
Skąd mam go wziąć?
Jest tam ktoś?
To na pewno nic takiego. Zajmę się tym.
Albo idź po komórkę.
Tak na wszelki wypadek.
Przepraszam za najście.
Witam.
- Przepraszam. - Gdyby pan nie załapał.
Mogę pomóc?
Wiem, że już późno na pukanie do drzwi.
Chwilę wahał się, czy pukać do frontowych, czy bocznych.
Byłem za bocznymi, bo są przeszklone,
więc widzielibyście nas i wiedzielibyście...
Ty musisz być Amanda.
Amanda Sandford, tak?
Znacie się?
Nie mieliśmy tej przyjemności.
Nazywam się G.H. Scott.
Ma na imię George. Tak podpisuje e-maile.
Wybaczcie. Zapomniałem.
Dlatego wolę życie przed erą Internetu.
Po rozmowie telefonicznej rozpoznałabyś mój głos
i wiedziała, że to nasz dom.
Słucham?
To nasz dom. Jestem George, korespondowaliśmy ze sobą.
Pamiętam imię, ale...
To wasz dom?
Przepraszam, możemy wejść do środka?
Jasne, zapraszamy.
Nagle zrobiło się zimno.
Rozumiem, że dziwi was nasz niezapowiedziany przyjazd.
Zadzwonilibyśmy, ale telefony nie działają.
Mój też nie ma zasięgu.
Czyli jednak mówimy prawdę.
Jestem Clay.
Ruth.
Jeszcze raz. G.H. Miło mi.
Może usiądziemy?
Porozmawiajmy.
Dzieci śpią.
Tym się nie martwmy. Archiego nie ruszy nawet atomówka.
Chodźmy do kuchni.
Byliśmy na koncercie orkiestry w Bronksie. Widzieliście ją?
- Nie. - Ich występy to klasa sama w sobie.
Jest w zarządzie filharmonii.
Wszystkich urabia do polubienia muzyki klasycznej.
Innymi słowy, mam szczęście jako córka.
Mogę sobie nalać wody?
Częstuj się.
Wracaliśmy do domu w mieście,
gdy coś się wydarzyło.
Awaria prądu.
Co takiego?
Tutaj światła działają.
Właśnie, dlatego pomyśleliśmy...
Przy wszystkim, co pewnie dzieje się w mieście...
Nie wejdzie na 14. piętro. Ma problem z kolanem.
Sygnalizacja też nie działa. Utknęlibyśmy w sześciogodzinnym korku.
Nie ma prądu i postanowiliście przyjechać aż tutaj?
Znam te drogi. Nawet się nie zastanawiałem.
Gdy zgasły światła, spojrzałem na Ruth...
Stwierdził, że tu czułby się lepiej.
W swoim domu.
Chcecie tu spędzić noc? My tu jesteśmy.
Uznaliśmy, że w tych okolicznościach zrozumiecie.
Oczywiście.
Chodzi mu o to, że oczywiście rozumiemy...
Zaskoczyliśmy was, ale jeśli możemy zostać...
Powtórzę.
To w sumie...
nasz dom.
Chodzi jej o to, że chcemy być w bezpiecznym miejscu.
Jesteśmy na wakacjach.
Zwrócimy wam pieniądze.
Mamy się wynieść?
Jest środek nocy, na górze śpią moje dzieci,
a ty mówisz o zwrocie pieniędzy.
Dzwonię do agencji. Nie sądzę, że możesz to zrobić.
Na stronie musi być numer...
Nie ma takiej potrzeby.
Dlaczego?
Nie chcemy, żebyście wyjeżdżali.
Możemy zwrócić wam połowę.
- Zostaniemy na dole w pokoju dla teściów. - Na dole?
Połowę?
Musimy przejrzeć regulamin.
Trzeba znaleźć router Wi-Fi.
Podłączę go do komórki.
Telefony nie działają, Clay. Co to zmieni?
Internet i tak padł.
Naprawdę mi przykro.
Krępuje mnie pobyt w domu z ...
nieznajomymi.
To awaria prądu. Mogą ją usunąć za parę godzin.
Mogę?
Trzeba było posłuchać żony i oznaczyć klucze.
Mam.
Mogę zapłacić 1000 dolarów za noc.
To prawie połowa tego, co zapłaciliście za weekend.
To 1000 dolarów.
Będziemy wdzięczni.
Jutro dowiemy się więcej i coś wymyślimy.
Na razie net nie działa.
Moim zdaniem jedna noc...
Omówmy to na osobności.
Porozmawiamy w drugim pokoju.
- Mogę sobie zrobić drinka? - Jasne, czuj się jak u...
- Czemu się zgodziłeś? - Jest awaria prądu.
Myślisz, że kłamią? To młoda kobieta i jej ojciec.
- Wyglądają niewinnie. - Są obcy.
Przedstawili się.
- Zapukali w środku nocy. - Lepiej, gdyby tu wtargnęli?
Wystraszyli mnie.
Myślę, że oni też się bali.
Nie wiedzieli, co robić.
Mam pomysł. Niech jadą do hotelu.
To ich dom. Dziewczyna wciąż o tym przypomina.
Nie poprosiliśmy o żaden dowód. Nie słyszałam ich auta, a ty?
- Wieje. Mogliśmy nie słyszeć. - Albo zakradli się drogą.
Opanujmy emocje.
Przepraszam. Nie wyglądają na właścicieli.
Zarząd filharmonii?
Śmierdzi mi to oszustwem.
Chcą tu zostać? Z nami?
Nie ma mowy. Nie zasnę z nieznajomymi w domu.
Tam śpi Rose. A jeśli on się zakradnie... Nie chcę o tym myśleć.
Ale o molestowaniu Archiego nie myślisz.
O czym ty gadasz?
Mówię tylko, że mi się to nie podoba.
Przyjechał tu, bo nie chce włazić po schodach?
Bez jaj. To wszystko pic na wodę.
A jeśli to przekręt?
A zanik prądu to tylko element bajeczki?
Nie zmyślili tego.
Dlatego nie działają telefony i Internet.
Poza tym miał klucze.
- Otworzył barek. - Co z tego, że miał klucze?
Może jest złotą rączką, a ona gosposią.
Tacy zawsze wiedzą, gdzie jest forsa.
No i stał do nas plecami. Mógł sforsować zamek.
Co by zyskał, dając nam 1000 dolców?
Czemu tak bardzo chcesz wierzyć wszystkim oprócz swojej żony?
Coś się dzieje, a ja im nie ufam.
Myślę, że to mili przestraszeni ludzie, którzy potrzebują noclegu.
Zejdę z nimi porozmawiać.
Jeśli wyczuję, że coś jest nie tak, powiem, że taki układ nam nie pasuje.
W przeciwnym razie pozwolę im zostać.
Zazdroszczę wiary w ludzi.
Mój popisowy drink. Chętnie ci zrobię.
Dobrze, napiję się.
- Proszę, jeszcze nie ruszyłem. - Dziękuję.
A ty, Amando?
Co w nim jest?
To dopiero drink! Spróbuj, kochanie. Zasmakuje ci.
Nie, dziękuję.
Muszę się przewietrzyć.
Masz piękny dom.
Uwielbiamy go. Miło, że wy też.
Długo go masz?
Kupiłem go prawie 20 lat temu.
Ale teraz to nasz dom z dala od domu.
Pięć lat temu zrobiliśmy remont. Mieliśmy świetnego wykonawcę.
Wiele szczegółów to jego pomysł.
Gdzie mieszkacie w mieście?
Przy Park między 81. i 82. Ulicą.
A wy?
W Brooklynie. Sunset Park.
Właściwie to w Park Slope.
Bardzo ładna okolica.
Obecnie pożądana i dość przystępna cenowo.
Ruth brała ją pod uwagę, gdy chciała iść na swoje.
Gdzie twoja żona? Nie martwisz się, jak sobie radzi w mieście?
Jest w Maroku w podróży służbowej.
Jest marszandką, dużo podróżuje. Rano przylatuje z powrotem.
Masz dowód osobisty?
Amando...
To uczciwe pytanie.
Nie znam cię, zjawiłeś się w nocy, a na górze są moje dzieci.
Oczywiście. Rozumiem.
Cóż...
Nie uwierzycie, ale...
zostawiłem portfel w płaszczu w filharmonii.
W całym tym zamieszaniu o nim zapomniałem.
Mówiłeś, że o awarii dowiedziałeś się w drodze do domu.
Krajowy sygnał alarmowy.
Wszystkie stacje radiowe i telewizyjne wstrzymują nadawanie.
Dobrze zrobiliście, wyjeżdżając z miasta.
Jest tam nieciekawie.
SYGNAŁ ALARMOWY
Mówimy tylko o awarii prądu.
Sama awaria to nic takiego.
Może być objawem czegoś gorszego, jak akt terroryzmu
albo bomba z gatunku tych, które nie obudzą waszego syna.
Powinniście tu przenocować.
Jutro pomyślimy, co dalej.
Za dnia wszystko wygląda inaczej.
Utarte frazesy o pomocy mają w sobie ziarno prawdy.
Nie wierzę, że śpimy w piwnicy.
Co będzie jutro? Zrobimy im pranie?
Śpisz w łóżku, a ja na podłodze.
Musimy się ich stąd pozbyć.
Nie zrobimy tego, strasząc ich.
Muszą myśleć, że wszystko będzie dobrze.
Przecież będzie, prawda?
O czym myślisz?
Klient nie powiedział ci chyba nic więcej?
Nie mówmy o tym, dopóki nie dowiemy się więcej.
Takie mam zdanie.
Krajowy sygnał alarmowy.
Wszystkie stacje radiowe i telewizyjne wstrzymują nadawanie.
Krajowy sygnał alarmowy.
Wszystkie stacje radiowe i telewizyjne wstrzymują nadawanie.
Robi nas w chuja.
Ta dziewucha nas zaczepiała.
Nie bierz tego do siebie.
Nie zniosę kolejnych wrednych komentarzy. Nawet jeśli okaże się, że to ich dom.
Ty nadal o tym?
Nie ma tu jednego zdjęcia.
Ani ze ślubu z rzekomą marszandką,
ani tego rozpieszczonego bachora.
Na pewno ze względu na prywatność ściągają je, gdy wynajmują dom.
Coś z nimi nie tak.
Dlaczego nie wspomniałeś o tym statku na plaży?
To był tankowiec.
Ale dlaczego im nie powiedziałeś?
Nie wiem. Nie chciałem im dokładać.
A ty?
Bałam się.
Czego?
Że to coś potwierdzi.
Wszystkie stacje radiowe i telewizyjne wstrzymują nadawanie.
Krajowy sygnał alarmowy.
Wszystkie stacje radiowe i telewizyjne wstrzymują nadawanie.
OGÓLNOKRAJOWY CYBERATAK
CZĘŚĆ II KRZYWA
Mamo?
Mamo.
Rosie.
Dwa problemy. Miałam obejrzeć finał Przyjaciół,
ale nadal nie działa Internet.
Próbowałam obejrzeć w telewizji, bo czytałam, że są...
Jak się nazywa, gdy wciąż puszczają stare filmy?
Powtórki.
Czemu to robią?
Nie wiem, Rosie. Dawniej się nudziliśmy.
Coś jest nie tak z telewizorem.
To ten drugi problem. Proszę, napraw go.
Bardzo mnie ciekawi, jak kończy się ten serial.
Nie traktujesz tego zbyt poważnie?
To nie fair. Są wakacje.
Tata mówił, że możemy spędzać czas przed ekranem.
Po pierwsze, ja tego nie powiedziałam.
Po drugie, tata jeszcze śpi.
Zaczekaj w salonie. Już idę.
PLAŻOWY RĘCZNIK
DONIESIENIA O AWARII ZASILANIA NA WSCHODNIM WYBRZEŻU
BRAK PRĄDU SPRAWKĄ HAKERÓW
Wstawaj. Spójrz na to.
- Nic tu nie ma. - Co?
- Przed chwilą było. - Jesteś pewna?
Oczywiście, że jestem.
Były cztery powiadomienia.
Dwa o awarii i jedno o tym, że stoją za tym hakerzy.
- Hakerzy? - Tak.
Czwarte opisano „Z ostatniej chwili”, ale to był bełkot.
Zlepek przypadkowych liter.
Może zhakowali sieć komórkową?
Mnie pytasz? Skąd mam, kurwa, wiedzieć?
Dlaczego w ogóle cię to nie rusza?
Zapomniałeś o tamtych ludziach w naszym domu?
Miałeś się tym zająć.
Jadę do miasta.
Kupię w sklepie gazetę
i znajdę kogoś, kto wie coś więcej.
Załatwię to.
Czyj to samochód?
Wygląda na drogi.
Zjedzmy śniadanie.
Co do samochodu.
Wczoraj przyjechali nim
pewni ludzie, Scottowie.
Doszło do...
Mieli problem i byli w pobliżu, więc przyjechali tutaj.
O czym ty w ogóle mówisz?
Napiję się kawy.
Właśnie mówiłam Rose o Scottach.
- Telewizor nie działa. - Spokojnie.
Możesz go naprawić?
Tak.
Teraz śnieży. Wczoraj był niebieski ekran.
- Ciekawe, co to znaczy. - Co?
Widzisz?
Po prostu nie działa.
Wiem. Nie możesz go zrestartować?
- Albo wejść na dach? - Nikt nie wchodzi na dach.
Na pewno tam nie wejdę.
Później pojadę do sklepu i może znajdę coś, co pomoże.
Może kupię te królicze uszy.
Co to da?
Dzień dobry.
Mogę napić się kawy?
Częstuj się. Wiesz, gdzie są kubki.
Dostałam na telefon powiadomienia alarmowe.
- Działa? - Nie.
Musiały jakoś spłynąć w nocy, ale potem zniknęły.
O czym były?
Dwa o awarii prądu. W jednym napisali, że to sprawka hakerów.
Hakerów?
Gdzie w Nowym Jorku są elektrownie?
Na pewno w Queens. Albo nad rzeką?
Czemu o to pytasz?
Mogą się do nich włamać. Pewnie tak wywołali zanik prądu.
Parę lat temu w Jersey prawie stopił się rdzeń reaktora.
To twoja córka?
- Urocza. Ile ma lat? - W zeszłym miesiącu skończyła 13.
Nadal ma serce dziecka.
Wolałabym, żeby cała ta sprawa została między dorosłymi.
Dopóki nie dowiemy się więcej, niech bawią się w basenie.
Nie chcę paniki bez powodu.
Nie chcę straszyć, ale nie zgadzam się.
W jakiej kwestii?
Jest powód do paniki.
Czym się zajmujesz?
Reklamą. Obsługuję klientów. Zarządzam relacjami.
Nie zgadłabym.
A twój mąż?
Clay wykłada w City College.
Angielski i medioznawstwo.
Wielu znajomych studiuje medioznawstwo, ale nie rozumiem, co to znaczy.
A czym ty się zajmujesz?
Ja?
Szukam czegoś dla siebie. Nie chcę się spieszyć.
Nie chcę wpakować się w jakąś pracę, a za dziesięć lat żałować,
że utknę tam, bo będę za stara, żeby znów wejść na rynek pracy.
Dzień dobry. Coś wiadomo?
Telefony nie działają.
Telewizja też.
Gdzie Clay?
Pojechał po gazetę do sklepu.
Sprawdzi też, czy ktoś wie coś więcej.
Mądrze. Pomyślałem, że pojadę do domu sąsiadów, Huxleyów.
- Mieszkają parę kilometrów stąd. - Będą w domu?
Wątpię.
O tej porze rzadko tu ktoś bywa,
ale i tak sprawdzę.
Zanim pojedziesz, posłuchaj o powiadomieniach.
Powiadomieniach?
Pojawiły się rano na moim telefonie.
Dwa dotyczyły awarii prądu,
ale w jednym napisano, że mogą za tym stać hakerzy.
Co? Też myślisz, że dojdzie do stopienia rdzenia?
- Tak powiedziała Ruth? - To i inne straszne rzeczy.
Jak widać ma lekką paranoję.
Nie ty zawsze powtarzasz:
„Jeśli nie masz paranoi, pewnie już za późno”?
Na pewno skończy się na strachu.
Jak z wirusem Love Bug.
To kawa?
Co to wirus Love Bug?
Robak komputerowy. Rozprzestrzenił się w sieci w 2000 roku.
Ludzie dostali e-maile zatytułowane „Kocham cię”.
Po otwarciu załącznika rozsyłał się do wszystkich kontaktów.
Zaszkodził firmom i spowodował miliardowe straty.
Okazał się dziełem dwóch nastolatków z Filipin.
Ta sytuacja też może być niewinna.
Pójdę pogonić Archiego.
Martwię się o mamę.
Z jej lotem wszystko w porządku?
Na pewno.
Założę się,
że przekierowali go do Ohio.
Ochrzania całą obsługę klienta i czeka na lot do domu.
Pamiętasz nasz wyjazd do Włoch?
Tak.
Czemu o tym pomyślałaś?
Nie wiem, o czym myśleć.
ŚWIEŻE WIEJSKIE JAJKA
BRAK SYGNAŁU GPS
HUXLEYOWIE
SZKODA, ŻE TEGO NIE SŁYSZYSZ
DOCHODZĄ SMS-Y?
JESTEŚ NA LOTNISKU? TWÓJ LOT TO AT200?
JEDZIEMY NA LONG ISLAND.
PROSZĘ, NAPISZ, ŻE WSZYSTKO DOBRZE.
NIE DOSTARCZONO
ORKIESTRA FILHARMONII W BRONKSIE
Mama mówiła, że kim oni są?
Na co patrzysz?
BRAK SYGNAŁU
...otrzymujemy doniesienia, że skutki trwającego cyberataku
wywołały katastrofę środowiskową na południu kraju,
wpływając na szlaki migracyjne zwierząt...
Archie, rano coś widziałam.
Jelenie.
Są wszędzie, głupku.
Są jak wiewiórki albo gołębie.
Kogo to obchodzi?
To było coś innego. Jakby...
chciały nam coś powiedzieć.
Zobaczmy, co jeszcze tam jest.
Tak się nudzisz? Chodzi o ten durny serial?
Idę.
Jest tu kto? To ja, G.H. Pozwoliłem sobie wejść.
BRAK SYGNAŁU GPS
Co jest w środku?
Zajrzyjmy tam.
Witam.
Nie rozumiem, co pani mówi. Nie znam hiszpańskiego.
Ja pierdolę, ale nuda.
No.
Może po prostu tu śpi.
Gdy ukrywa się nocą.
Kto?
Ten, kto zostawił ten ślad.
Nie wiem, gdzie jestem. Chcę się dostać do miasta.
Też nie mam zasięgu.
Spójrz.
Tutaj ma okienko.
Żeby widzieć...
Co?
Przykro mi.
To nie twój pokój?
Wyobraź to sobie.
Jest już ciemno.
Boże.
Świeci twoja lampka nocna.
Cholera.
O cholera!
Światło od razu ściągnęłoby jego uwagę na ciebie.
Niech to szlag.
To nie jest śmieszne, Archie! To boli!
- Nic ci nie będzie. - Nieprawda.
Wyluzuj, młoda. To tylko żart.
Rano widziałam jelenie.
Nie jednego, tylko w cholerę dużo. Było ich ze sto.
Może więcej. W naszym ogródku.
To było dziwne, Archie.
Zawsze chodzą w takich stadach?
Czy ja się znam na jeleniach?
Jeśli tak cię to martwi, spytaj rodziców.
Ich to nie obchodzi.
Każdy olewa, co mówię.
To prawda.
Wskakujesz?
Nie, a ty?
Za duży kłopot.
Dlaczego? Chodzi o włosy?
Bardziej boję się, że dzieciaki nasikały do basenu.
Nie zrobiłyby tego.
Pewności nie mamy, prawda?
PRZYJACIELE 10X17: TEN OSTATNI
Córka to ogląda?
Mało powiedziane. Raczej ubóstwia.
Co?
Sama też go oglądałam.
Ale to trochę nostalgia za czasami, które nigdy nie istniały.
Oby dzieci nie odeszły za daleko.
Archie.
Spójrz.
Możesz tu spojrzeć?
No co?
Chodźmy tam.
Jebać to, jestem głodny. Wracamy.
Chodź, Rose!
No więc...
powiesz, czemu jesteś mokry?
Wpadłem do basenu.
Do basenu?
Potknąłem się i wpadłem.
Co robiłeś przy basenie? Miałeś szukać Richa.
Przyniesiesz mi ubranie z gabinetu?
Na dole miałem tylko te.
Widziałem to.
Zanim to się stało.
Obserwowałem rynek.
Wiedziałem, że coś się szykuje.
Co masz na myśli?
W moim zawodzie musisz rozumieć wzorce rządzące światem.
Umieć odczytywać krzywą.
Robię to tak długo, że umiem widzieć przyszłość.
Stabilność wskazuje na harmonię.
Odchył w górę lub w dół i wiesz, że coś to znaczy.
G.H., dlaczego mi to mówisz?
Sąsiad coś ci powiedział?
Nie było go w domu.
Ale ma telefon satelitarny.
Próbowałem go użyć. Nie działał, choć był naładowany.
Telefon satelitarny powinien zawsze mieć sygnał,
o ile jesteś pod gołym niebem.
Jeśli nie działa,
nasze satelity są niedostępne.
Satelity.
Myślisz, że coś się z nimi stało. Z tymi w kosmosie.
Są połączone z komputerami na Ziemi.
Myślisz, że hakerzy wyłączyli nasze satelity?
Nie przesadzasz trochę? Może nie umiesz użyć tego telefonu.
Widziałem samolot, który spadł do oceanu.
Nie był pierwszy.
Już nie uważam, że to robota nastolatków z Filipin.
Co jest, kurwa?
Co się dzieje?
Gdzie moje dzieci?
CZĘŚĆ III DŹWIĘK
Mamusiu.
Gdzie tata?
Niedługo wróci.
Czemu jest pan mokry?
Za późno zatkałem uszy. Mam dziwne uczucie w głowie.
To pewnie normalne. Było bardzo głośno.
To przez samolot łamiący barierę dźwięku?
To był grom dźwiękowy?
Samoloty zwykle nie łamią bariery dźwięku.
Concorde już nie lata.
Może to samolot, o którym nie wiemy.
Przebierz się, Archie.
Rose, też powinnaś.
Dobry pomysł.
Poczytaj książkę od taty w łóżku mamusi.
Wszystko będzie dobrze, prawda?
Tak.
Skoro masz kryształową kulę, powiedz, co to było.
Bomba? Pocisk?
Może wybuch w elektrowni.
Nic nie jest pewne.
Wygłaszając ten przerażający monolog, wydawałeś się pewny.
Nic się nie zmieniło.
Nic?
Wszystko się zmieniło.
A my siedzimy jak... Jak nie wiem co.
Jak kaczki czekające na myśliwego?
Nic się nie zmieniło w tym, co robimy.
Czekamy na powrót Claya. Zobaczymy, co wie.
Mam pojechać go poszukać?
Napełnimy wanny wodą.
Wystarczy nam baterii, leków, jedzenia?
Czy mamy agregat, radio na korbkę
i słomki filtrujące?
Zaczekajmy na powrót Claya.
A jeśli nie wróci?!
Tata ma rację.
Jesteśmy tu bezpieczni.
Skąd wiesz? Nie wiadomo, co się dzieje.
Może to jak z Ten Mile Island?
Są tu elektrownie, prawda?
- Three Mile Island. - W kółko elektrownie.
Racja, nie ma co spekulować.
Przestań tak mówić! Po prostu powiedz, co myślisz.
Najpierw awaria prądu, potem widzisz spadające samoloty...
Co?
Jest dorosła.
Nie możesz jej chronić. Ani mnie.
Telefon satelitarny nie działa, do tego ten dźwięk. Co dalej?
Co będzie następne?
Powiedziałem, co wiem.
Nie wierzę ci.
Nie wierzyłam, odkąd się tu zjawiłeś.
O kurczę. Ciekawe, co sprawia, że jesteś taka nieufna.
Ruth...
Zawsze myślisz, że wiesz, o czym mówisz.
Przyganiał kocioł garnkowi, prawda?
Ruth!
On wiedział.
Wczoraj na parkingu przed sklepem widziałam pewnego faceta.
Kupił całe zgrzewki wody i konserw.
Wiedział, że to się stanie.
Brodaty?
W starej czapce z logo Cowboys?
To Danny. Wykonawca, o którym mówiłem.
Remontował nasz dom.
Nie odbierałbym tak tego. Jest samozwańczym surwiwalistą.
To pewnie jego typowe weekendowe zakupy.
Chryste.
Jestem. Nic mi nie jest, a tobie? Gdzie dzieciaki?
Wszyscy są cali.
Co się stało? Byłeś w mieście?
Nie dotarłem tam. Potem usłyszałem ten dźwięk.
Jak to? Gdzie byłeś? Co robiłeś? Odchodziłam od zmysłów.
Nie wiem, ruszyłem przed siebie,
potem usłyszałem dźwięk i wróciłem.
Nie widziałeś nikogo, kto pomógłby ustalić, co się dzieje?
Nikogo.
Ale coś widziałem.
Wielkiego drona.
Pojawił się znikąd i zrzucał tysiące ulotek.
Nie wiem, co tam napisano.
„Śmierć Ameryce”.
Co?
„Śmierć Ameryce”.
Nie wiem, co znaczy reszta, ale to na pewno oznacza „Śmierć Ameryce”.
Pamiętam z jednej z gier.
Nic tu nie ma sensu.
Gdyby nas atakowali, po co te ulotki?
Nie są po angielsku. Po co je tu zrzucać?
Jeśli skręcę w pierwszą w prawo, dojadę do autostrady?
Z tego, co wiemy, miasto to najgorszy kierunek.
Jedziemy do mojej siostry w Jersey.
I tak musicie przejechać przez miasto.
Mam skręcić w prawo i kierować się na autostradę?
Tak tu dojechałeś. Ale proszę, posłuchaj.
Narażasz siebie i rodzinę.
Tato.
Niech jadą.
Doceniam, że się o nas martwisz. Musimy robić, co najlepsze dla rodziny.
To w interesie wszystkich.
Tak będzie lepiej.
Dla kogo?
Dla nas.
Niechętnie się z nią zgadzam, ale miała rację.
Powinieneś mi powiedzieć.
Wiem, co myślisz,
ale samolot mamy nie leciałby tędy. To była inna linia lotnicza.
Czy ona nie żyje?
Przestań. Czemu w ogóle tak mówisz?
Mówiłem, że to inna linia.
Nie masz wrażenia, że zginęła?
Bo ja tak.
Jeśli trafimy na korek, przynajmniej pogadamy z ludźmi.
Może ktoś ma więcej informacji. Dziwne, że nikogo nie widzieliśmy.
Na autostradzie na pewno kogoś spotkamy.
W New Jersey mogą działać telefony.
Nie wiemy, co się dzieje poza Long Island.
Mogą mieć działający Internet i linie telefoniczne.
Jeszcze będziemy się z tego śmiać.
Wakacje z piekła rodem.
- Z czasem jest coraz śmieszniej, co? - To idzie trochę inaczej.
Ale wiem, co masz na myśli.
Syreny.
Myślałam, że śpisz.
Nie mogę.
Dlaczego?
Przez syreny.
Co to?
Zostań z dziećmi. Rozejrzę się.
Nie ruszajcie się stąd.
Widzisz kogoś?
Nikogo nie ma.
ZABEZPIECZENIA W JEŹDZIE BEZ KIEROWCY
Są nowe.
Co?
Ktoś nadjeżdża!
ZDOLNOŚĆ DO W PEŁNI AUTONOMICZNEJ JAZDY
Clay!
- Wsiadaj! - Nie porozmawiamy z nimi?
- Wsiadaj, kurwa! - Dobra.
Co robisz? Nie zatrzymamy ich? Może coś wiedzą.
W tym aucie nikogo nie ma!
Mamo? Auto po lewej, jedź!
CZĘŚĆ IV POWÓDŹ
Może zejdziemy do schronu?
Czy wojsko ma tu schron albo bazę?
Nie muszą być gotowi
na takie sytuacje?
Nie wiem, gdzie są.
Zresztą mówiłaś, że wszystkie auta były nowe.
Jeśli zhakowali każdy salon, główne drogi są zablokowane.
Zostańmy i dowiedzmy się więcej.
Ile? Jesteśmy w środku strefy wojny. Ludzie, których znamy, pewnie nie żyją.
Ruth.
Musimy opracować plan.
Nie siedźmy bezczynnie. Jedźmy gdzieś.
On ma rację. To zbyt niebezpieczne.
Spędzimy noc tutaj, a rano może...
- Może co? - Nie wiem.
Byłam tak blisko.
Co robisz?
Napełniam wannę.
Tak każą robić, żeby...
zgromadzić wodę.
Wapujesz?
Nie bardzo.
To coś jak marihuana?
Wiem, że są różne rodzaje. Owocowe smaki...
Jak marihuana.
Bzyknąłeś kiedyś studentkę?
Nie wierzę, że o to pytasz.
Wyglądam ci na kogoś takiego?
Wyglądasz na kogoś, komu pewne rzeczy łatwo przychodzą.
Zwłaszcza kobiety.
Uznam to za komplement.
Zawsze uważałem, że jestem obyty w świecie.
Że widzę go takim, jaki jest.
Ale czegoś takiego nie widziałem.
Zastanawiam się, czy to, co o sobie myślałem, było złudzeniem.
Nie zadręczaj się.
Jeśli się zagłębić, wszystko jest złudzeniem.
Weźmy na przykład twoją pracę.
Wymyślone liczby
dają wymyślone pieniądze i prowadzą do wymyślonego sukcesu.
Moja branża jest dużo mniej skomplikowana niż to wszystko.
W najprostszym ujęciu liczą się w niej ludzie.
- Więc bardzo ci współczuję. - Dlaczego?
Ludzie są okropni.
Popatrz, jak cię potraktowałam.
A teraz razem pijemy.
Przepraszam.
Za to, co powiedziałam, zrobiłam i pomyślałam.
Wybacz, myliłam się.
Moi najmądrzejsi klienci stracili fortunę,
bo opierali wybory na z góry przyjętych przekonaniach,
a nie na prawdzie.
Najtrudniej jest ludziom dostrzec różnicę.
To musi być nie do zniesienia, gdy ją widzisz, a oni nie.
Zależy od osoby.
Czasem z satysfakcją patrzę, jak rynek ich karze.
Straszni są ci, którzy się nie uczą.
Nawet po tym, jak stracą mnóstwo pieniędzy.
Przeraża mnie, gdy ktoś nie chce uczyć się nawet własnym kosztem.
To mrok, którego nie zrozumiem.
Cisza jest taka głośna.
Zauważyłem to, gdy zaczęliśmy tu nocować.
Trudno było mi zasnąć.
W domu słyszysz wszystko.
Syreny, ruch uliczny, ludzi.
Tęsknię za tym.
Za syrenami czy ludźmi?
Zaczynam cię lubić,
a z moich ust to nie lada oświadczenie, bo...
już dawno nikogo nie lubiłam.
Na początku wydawałaś się bardzo złośliwa, ale lubię cię coraz bardziej.
Czemu tu przyjechaliście?
I nie mów, że to przez kolano.
Nie kłamałem. Miałem operację.
Mocno je wykręciłem, grając w piłkę.
Ale nie to było powodem.
Przyjechałem tu z powodu czegoś, co spotkało mnie parę lat temu.
Klient zaprosił mnie i moją żonę na prywatne spotkanie.
Ten klient...
Nie powiem, jak się nazywa, ale rozpoznałabyś go.
- Jakiś celebryta? - Nic z tych rzeczy.
Ale w świecie biznesu jest gigantem.
Zajmuje się głównie kontraktami obronnymi.
Miał ściśle tajne umowy z Pentagonem. Nie jadłem z kimś bardziej wpływowym.
Byliśmy na przyjęciu w jego domu.
Robiło się późno i żona chciała wracać do domu.
On i ja dobrze się bawiliśmy. Nie chciał, żebym wyszedł.
Po kilku spojrzeniach
żona zgodziła się jechać taksówką, a ja miałem wrócić później.
Na pewno była przeszczęśliwa.
Po kolejnych paru drinkach byliśmy nieźle wstawieni.
Nie mógł ustać na nogach, a i ja się chwiałem.
Nic o tym nie wiem.
Zabrał mnie do swojego gabinetu.
Paliliśmy cygara
i mieliśmy niezły odlot. Śmialiśmy się ze wszystkiego.
Zaczął mówić, że bardzo mnie lubi
i zapraszał na wycieczkę, na którą się wybierał.
Co to za wycieczka? Dokąd jechał?
Też o to zapytałem.
Wtedy...
odwrócił się do mnie.
Miał poważną minę.
Powiedział:
„No wiesz,
to coroczne spotkanie
z resztą złej kliki, która rządzi światem”.
Słynął z tego typu żartów.
Zrozumiałabyś, gdybym podał ci jego nazwisko.
Muszę ci uwierzyć na słowo.
A teraz przepraszam, doleję sobie wina.
Wczoraj przed koncertem
zadzwonił mój przyjaciel.
Zwykle umawiał się na spotkanie.
Tym razem zadzwonił znienacka i chciał, żebym przelał jego pieniądze.
Mówimy o dużych kwotach nawet jak na niego.
Na koniec zapytałem, czy skoczymy na drinka.
Stwierdził, że wyjeżdża na jakiś czas.
Zażartowałem:
„Spędzasz weekend ze swoją złą kliką? Nie spotykacie się podczas przesilenia?”.
Nie zaśmiał się.
Zawsze się śmiał. Nawet z kiepskich żartów.
Powiedział tylko:
„Uważaj na siebie”.
Jakby mi współczuł.
Nie mogłem przestać o tym myśleć.
Twierdzisz, że...
Twój przyjaciel odpowiada za to, co się tu dzieje?
Nic z tych rzeczy.
Teoria spiskowa o podejrzanej grupie rządzącej światem
to zbyt leniwe wyjaśnienie.
Bo prawda jest straszniejsza.
Czyli jaka?
Nikt nie ma kontroli.
Nikt nie pociąga za sznurki.
Jasne, są ludzie jak mój przyjaciel,
którzy mogą mieć dostęp do odpowiednich informacji.
Ale gdy dzieją się takie rzeczy,
najlepsze, na co mogą liczyć nawet najpotężniejsi,
to ostrzeżenie.
Przepraszam.
Taka historia zabija nastrój.
Zmieniłam zdanie. Chyba już cię nie lubię.
Chodź.
Idziemy.
- Dokąd? - Znów przekonam cię do siebie.
Widzę cię, Rose.
Czego chcesz?
Nigdy się nie dowiem, co spotkało Rossa i Rachel?
Ty ciągle to samo? Kogo to, kurwa, obchodzi?
Najwyraźniej mnie.
Czemu tak się przejmujesz serialem?
Daje mi szczęście.
Potrzebuję tego teraz. Ty nie?
Jeśli jest nadzieja w tym chorym świecie, chcę wiedzieć, co się z nimi stało.
Zależy mi na nich.
Może nie powinno.
Tak tylko mówię.
Pewnie masz rację.
Nie zapowiada się, żebyś jeszcze obejrzała ten serial.
Znajdź sobie inny obiekt zainteresowania.
Dziwne, nie słychać cykad.
Zgubiłem się.
Rano, gdy wyjechałem.
Co to znaczy?
Myślałem, że wiem, gdzie jadę, ale nie było żadnych znaków.
Jeździłem po okolicy.
Jeździłem i jeździłem.
Potem się odwróciłem i byłem kompletnie zagubiony.
Nie wiedziałem, jak znaleźć drogę do domu.
Ale kogoś zobaczyłem.
Kobietę.
Stała na drodze.
Machała mi.
Mówiła po hiszpańsku.
Po prostu tam stała.
Byłem na kompletnym odludziu.
I...
zostawiłem ją.
Potrzebowała pomocy.
A ja ją zostawiłem.
Coś jeszcze przed nami ukrywasz?
Skoro już się tak otworzyłeś.
Nie powiedzieliśmy wam, że wcześniej widzieliśmy tankowiec.
Wylądował na plaży.
Tankowiec?
To taki wielki statek.
Czerwony.
Pewnie nie wszystkie są czerwone, ale ten był.
Wbił się w plażę.
Czemu nie mówiliście?
Myślę, że się baliśmy.
Co może to znaczyć.
A co może znaczyć?
Gdyby nas zaatakowano,
choć wiem, że brzmi to dziwnie,
ropa byłaby czymś pożądanym, żeby się bronić.
Nie wierzę, że o tym rozmawiamy.
Myślę, że damy sobie radę.
Naprawdę.
Nawet jeśli to inwazja.
Inwazja?
Albo okupacja.
Wiem, że chcesz dobrze,
ale twój dobór słów zajebiście mnie przeraża.
Co to było?
To flamingi.
Flamingi, prawda?
Tak.
Dlaczego?
Imponująca kolekcja.
Lubisz jazz?
- Chcesz słuchać jazzu? - Czemu nie?
Bo mieliśmy się dobrze bawić.
Puść coś, do czego można tańczyć.
Do jazzu można.
Pierwsza płyta, którą kupiłem...
Nie opowiadaj kolejnej historii.
Czuję po nich ogromny niepokój. A to co za płyty?
Zostaw, to mojej córki.
Na studiach miała etap bycia DJ-ką.
Do czegoś takiego kobieta może zatańczyć.
Przestań. Nie po to cię tu przyprowadziłem.
Chciałeś mnie do siebie przekonać.
W ten sposób możesz.
Jesteśmy pijani.
Tak.
Mam męża, a ty żonę.
To prawda.
Bardzo ją kocham.
Naprawdę...
za nią tęsknię.
Jeszcze ją zobaczysz.
Nie.
Nie sądzę.
A Ruth...
Jeśli jej też coś się stanie? Nie mógłbym z tym żyć.
Ruth nic się nie stanie. Obiecuję.
Siedzimy w tym razem, dopóki sprawy nie wrócą do normy.
Musimy zacząć patrzeć na to trzeźwo.
Nie ma powrotu do normalności.
Nie mów tak. Musimy...
Nic mu nie jest?
Jest trochę ciepły, ale nic mu nie będzie.
Dlaczego nie śpisz?
Wciąż myślę o jednym odcinku Prezydenckiego pokera.
- Ktoś opowiedział prezydentowi historię... - Oglądałaś ten serial?
Tylko sezony Aarona Sorkina.
Historia była o człowieku, który mieszkał nad rzeką.
W radiu usłyszał, że rzeka zaleje miasto i wszyscy powinni uciekać.
Ale on nie chciał się nigdzie ruszyć, bo codziennie się modlił.
Wiedział, że kochający Bóg go ocali.
Potem przyszła powódź.
Facet w łódce zobaczył tego człowieka
i powiedział: „Chodź, uratuję cię”.
Ale ten odparł, że zostaje.
Potem przyleciał helikopter, pilot opuścił drabinkę,
ale mężczyzna powiedział, że zostaje.
Ostatecznie utonął w czasie powodzi.
Wściekły na Boga trafił do Nieba
i rzekł: „Codziennie się modliłem. Myślałem, że mnie kochasz.
Czemu mnie nie ocaliłeś?”.
Na co Bóg odparł:
„Zesłałem ci ostrzeżenie w radiu, łódkę i helikopter.
Czego jeszcze chcesz?”.
O co chodzi, Rose?
Chyba mam dość czekania.
Tato?
Możesz spać ze mną?
Na pewno?
Łóżko nie jest za duże, a ja mogę spać na podłodze.
- Czasem pomaga mi to na plecy. - Boję się.
Zostaliśmy sami, prawda?
Co masz na myśli?
Pytam, czy jeśli coś się spieprzy, zaufasz ludziom, którzy są w naszym domu?
Żona to straszna sztywniara.
Chłopak robił mi z ukrycia zdjęcia przy basenie.
Dziewczynka gapi się na las jak Donnie Darko
i jestem pewna, że mąż chce mnie przelecieć.
Skąd wiesz?
Nic nie zrobi, to nie ten typ.
Ale czy chciał? I to, kurwa, jak.
Reasumując, nie ufam im.
Nie pozwolę, żeby coś ci się stało, jeśli o to pytasz.
Pamiętaj, że jeśli świat się wali,
nikomu nie można tak łatwo ufać.
Zwłaszcza białym.
Nawet mama by się ze mną zgodziła.
Rozumiem.
Na pewno?
Bo drugą noc z rzędu śpisz w piwnicy własnego domu.
Po co wpuściłeś ich z powrotem?
Tak należało postąpić.
Właśnie przez takie podejście będziemy mieli przejebane.
Wypij to.
Gdzie Rosie?
Nie wiem. Wstała przed nami.
Poszukam jej. Wstawaj.
Jak się czujesz, kochanie?
No?
Jesteś śpiący, ale musisz wstać, żebym zmierzyła ci temperaturę.
W nocy byłeś rozpalony.
Już nie jesteś.
Hura.
Boli cię gardło?
- Nie. - To dobrze.
Co to? Czy to krew?
Co...
Co robisz?
Co ty wyprawiasz?
Co jest, kurwa? To twoje zęby?
Archie.
Przestań.
Clay!
Moje zęby.
Clay!
Co mi jest?
Wszystko dobrze?
- Archiemu coś jest. - Co?
- Co jest, kurwa? - Moje słowa.
Miałem dziwne uczucie na zębach.
Dotknąłem ich i wypadły.
Miał stan podgorączkowy, ale to?
Już dobrze. Nic ci nie jest.
Nie czuję się dobrze.
CZĘŚĆ V TEN OSTATNI
Jak się czujesz?
Poza tym, że wypadają ci zęby.
Co to za pytanie? Jest chory.
Nie jestem. Po prostu wypadły mi zęby.
- Może to przez to ukąszenie. - Co?
Wczoraj w lesie ukąsił mnie robak.
To musi być powód.
To pewnie tylko kleszcz. Widziałem dziwniejsze objawy boreliozy.
Dziwniejsze niż to?
Musi jechać na pogotowie albo do szpitala.
Nie możemy. Autostrada to jedyna droga.
Drogi są zablokowane. Nikogo tam nie będzie.
Archie musi iść do lekarza.
Nie mogę uwierzyć, że to się dzieje.
Jedźmy do mojego wykonawcy. Mieszka niedaleko.
Widziałaś, jak robił zapasy.
Danny jest przygotowany. Może ma coś przydatnego.
Antybiotyki albo jakiś lek. Będzie wiedział, co robić.
Obiecuję, że pomogę twojemu synowi.
Gdzie Rose?
Nie znalazłem jej.
Jak to?
Przeszukałem dom. Nie ma jej.
W ogródku też nie.
Sprawdzę na dole. Pewnie zwiedza dom.
- Poszukam na zewnątrz. - Sprawdzałem, ale śmiało.
Nie rozumiem. Gdzieś musi być.
Nie ma jej! Szukałem wszędzie.
- Może w garażu? - Sprawdzałem.
A gdzie, kurwa, nie sprawdzałeś?
Na dole jej nie ma.
To jakiś obłęd.
Na zewnątrz jej nie ma, ale chyba zabrała rower z garażu.
Dokąd mogła pojechać?
Gdzie może być twoja siostra?
Nie wiem. Wczoraj byliśmy w szopie.
W jakiej szopie?
No w szopie.
Widziała jelenie i chciała ich poszukać.
Idę.
Archie, nic ci nie jest?
- Wszystko dobrze? - Potrzebuje pomocy.
Trzymam cię.
Jadę z wami.
To niebezpieczne.
Zostań z Amandą. Znajdźcie Rose.
- Nie możesz mnie samej zostawić. - Będzie dobrze.
Rozmawialiśmy o tym. Nie możesz mnie zostawić.
On jest chory.
Nie wrócisz, tato.
Nie widzisz, że coś się dzieje?
To, co spotkało Archiego, czeka nas wszystkich.
Nie możesz jechać. Może to koniec świata.
Dlatego chcę, żebyś została. Wyjmij telefon.
No już. Ustaw minutnik na godzinę.
Wrócę.
To się nie uda.
Uda, nie ma wyjścia.
Wrócę, nim skończy odliczać.
Masz godzinę. Obiecałeś.
To jakiś koszmar.
Cholerny koszmar.
Dokąd poszłaby Rose? I dlaczego?
Powiedziała, że ma dość czekania. Co to znaczy?
Wróćmy do domu i zaczekajmy na mojego tatę.
I co potem?
Znajdzie Rose?
Nie wiem, ale pomoże nam.
Chcę wiedzieć, co się dzieje.
Jaki jest pieprzony plan.
Chcę wiedzieć, że znajdziemy moje dziecko, pojedziemy do szpitala waszą drogą bryką,
gdzie lekarz powie mi, że mojemu synowi i nam nic nie grozi.
A potem wrócimy do domu.
A jeśli to niemożliwe?
Chcę być z dala od tego miejsca, was i tego wszystkiego.
- To spotyka nas wszystkich! - Wiem!
Nie krzycz na mnie!
Masz to gdzieś.
To, że tu jestem.
A moja mama pewnie leży na dnie oceanu.
Nie mam już nikogo innego.
Bez nich nie mam po co wracać do domu.
Rozumiesz to?
Potrzebuję mamy bardziej niż kiedykolwiek.
A pewnie już jej nie zobaczę.
Obchodzi mnie.
Nie wiem, co robić, ale obchodzi mnie.
Dlaczego taka jesteś?
Co ci daje ta bezustanna złość?
Moja praca polega na tym,
aby zrozumieć ludzi i wiedzieć, jak ich okłamać
i sprzedać im coś, czego nie chcą.
Gdy w ten sposób analizujesz ludzi,
gdy widzisz, jak się nawzajem traktują...
Jesteś mądra.
Widzisz, co robią. A robią to bez zastanowienia.
Kurwa, zrobiłam to tobie i twojemu tacie, a nawet nie wiem dlaczego.
Dymamy siebie nawzajem.
Cały czas. Nieświadomie.
Dymamy każdą istotę na świecie i myślimy, że będzie dobrze,
bo używamy papierowych słomek i jemy kurczaka z wolnego wybiegu.
Najgorsze, że w głębi duszy wiemy, że nikogo nie oszukamy.
Wiemy, że żyjemy w kłamstwie.
Uzgodnionym masowym złudzeniu,
które pomaga nam ignorować, jacy jesteśmy okropni.
Nie zgadzam się z większością tego, co robisz i mówisz, ale...
w tym jesteśmy zgodne.
Popieram wszystko, co powiedziałaś.
Ale chociaż ludzie mogą być okropni,
nic nie zmieni faktu, że mamy tylko siebie.
Nie chcę taka być.
Nie cierpię być taka okropna.
Mówię, że nienawidzę ludzi,
ale zrobiłabym wszystko, żeby ich odzyskać.
Tato?
Taylor nic nie jest?
Komu?
Zostań tu, Archie.
Chodźmy.
George?
Wybacz najście, Danny.
Zejdźcie z ganku
i stańcie przy aucie.
Co?
Macie stanąć przy aucie.
W czym mogę pomóc?
Sprawdzamy, co u ciebie.
Czy wszystko gra.
Czy słyszałeś coś o tym, co się dzieje.
Jestem Clay.
Moja rodzina wynajęła dom George’a.
Jesteśmy z miasta.
Macie szczęście.
Musi być tam teraz niezły burdel.
Szczerze mówiąc, dziwię się, że opuściliście dom.
Mój syn potrzebuje pomocy.
Wymiotuje.
Wypadły mu zęby. Nie umiemy tego wyjaśnić.
Zęby, co?
To musi mieć związek z tym dźwiękiem.
Wiesz coś o nim?
Coś podobnego wydarzyło się kiedyś na Kubie.
Broń mikrofalowa wytwarza promieniowanie, które można przenieść za pomocą dźwięku.
Niektórym też wypadły zęby.
Poza tym wiem jedynie,
że niewiele informacji tu dociera.
Zakładam, że trwa wojna.
A na pewno jej początek.
Były plotki, że coś się kroi.
Musiało chodzić o to.
Co masz na myśli?
Musisz czytać coś poza pierwszą stroną gazety.
Rosjanie odwołali swój personel z Waszyngtonu.
Zauważyliście to?
Coś się święci. Nie wiem, o co dokładnie chodzi.
Może się tego nie dowiemy.
Może musimy po prostu czekać i się pilnować.
Modlić się. Co wam pasuje.
Danny...
Syn Claya jest chory. Modlitwy nie wystarczą.
Jesteś przygotowany na takie sytuacje. Może masz leki, które mu pomogą.
Co mam, to nie twoja sprawa.
Daj spokój, to ja. Znamy się.
Jesteśmy kumplami.
Tak było kiedyś, George. Nie myślisz trzeźwo.
Co ty mówisz, Danny?
Ma się nie opiekować synem?
Nic nie ma teraz sensu.
Gdy świat staje na głowie, nadal działam racjonalnie,
czyli chronię, co moje.
Co wy zrobicie, to już wasza sprawa.
Myślałem, że dobrze robię, przywożąc ich tutaj.
Jeśli masz lek...
Możemy zapłacić.
Tysiąc dolarów?
Gotówka nic nie znaczy, jeśli rząd upadnie.
Cała sieć padła. Karty kredytowe nie zadziałają.
Nie ma Venmo ani ApplePay.
Tylko gotówka może coś znaczyć.
Mój syn jest bardzo chory. Potrzebuje pomocy. Ma 16 lat.
Nic tu nie ma.
Rosie.
To trudna sytuacja.
Rozumiem.
Dla rodziny zrobiłbym wszystko.
I to też robię.
Zamykam drzwi, czekam, obserwuję.
Wyciągam broń.
Nic innego wam nie podpowiem.
Ruth, to ślad roweru...
Wrócę teraz do środka.
Pożegnam się i będę życzył szczęścia.
Możecie jeszcze tu wpaść,
ale jedynie po to, żeby porozmawiać.
Radzę spróbować u sąsiadów. U Thorne’ów.
W tajemnicy i bez pozwoleń jakiś czas temu przerobili piwnicę.
Kumpel tam pracował. Nawet nie pokazał planów.
Wiecie, co myślę?
Bogaty dupek zrobił sobie bunkier.
Nie możesz nas tak zostawić.
Nie wyczuwasz, co się tam dzieje, George?
Wszystkich nas zostawiono.
Z całym szacunkiem,
ale opuśćcie mój teren.
I to już.
Nie ruszę się bez tego, czego potrzebujemy.
Co tu się, kurwa, dzieje?
Obiecałem matce chłopaka pomoc.
Opuść broń albo pomożesz mu tylko w szybkiej śmierci.
G.H., odłóż to. Znajdziemy inną drogę do szpitala.
Nie ma innej drogi! A on nas nie zastrzeli.
- Chyba jednak tak. - Blefuje.
No raczej nie!
Zaczekaj!
- Z drogi, Clay! - Tato!
Próbuję go przekonać!
Możecie jedynie wsiąść do auta i odjechać!
Do czego? Drogi są zablokowane.
Jesteśmy na odludziu. Nikogo tu nie ma.
Nie wiem, co robić.
Bez komórki i GPS guzik mogę.
Jestem bezużyteczny.
Ale mój syn jest chory.
A córka zaginęła.
Nie wiem, co robić.
Ale ty jesteś przygotowany.
Nie inaczej.
Dlatego tu jesteśmy. Tylko ty możesz pomóc mojemu synowi.
- Nie mój problem. - Racja.
Ale sam mówiłeś.
Co byś zrobił dla rodziny? Robię to samo.
Tylko tyle mogę.
Błagam cię.
Proszę.
Pomóż mojemu synowi.
Można się było spodziewać, że stary system wymiany towarów wróci.
Dostał gotówkę, więc jaka wymiana?
Mam kolejną ciekawostkę.
Za darmo, jeśli chcecie.
To robota Koreańczyków.
Koreańczyków?
Czemu tak mówisz?
Wierzcie mi, to oni. Ewentualnie Chińczycy.
Pokaż mu.
Jeździłem wczoraj autem.
Zrzuca je wielki dron.
To znaczy „śmierć Ameryce”, więc sądzimy, że to Irańczycy.
W radiu mówili, że mają możliwości, by dokonać cyberataku.
Co cię bawi?
Zanim padły telefony,
znajomy z San Diego doniósł o podobnym zdarzeniu.
Drony zrzucały ulotki, tyle że po koreańsku.
Albo po mandaryńsku. Nie rozróżnia.
Ale po czterech turach w Iraku
na pewno by rozpoznał arabski.
Mamy na świecie wielu wrogów.
Może kilku z nich się spiknęło.
Wieczorem widziałam w basenie flamingi.
Zwierzęta próbują nas ostrzec.
Coś wiedzą.
Coś, czego my nie wiemy.
Jak psy, które wyczuwają nadejście burzy.
Tu są kolejne ślady opon.
Wracajmy do domu. Tata pewnie już tam jest.
Mógłby nam... pomóc.
Bez Rosie się stąd nie ruszę.
Tam jest dom. Na pewno tam poszła.
Sprawdźmy, czy znalazły Rose.
Co się dzieje, G.H.?
Zanim pojedziemy...
powiedz, że jesteś po mojej stronie.
Choćby nie wiadomo, co się stało.
Bo jeśli to samo dzieje się wszędzie,
musimy się dostać do bunkra, o którym mówił Danny.
O czym ty gadasz?
Coś wiesz.
Podejrzewałem, ale potrzebowałem więcej informacji.
Były pewne znaki, ale...
nie chciałem nikogo straszyć.
Nazwałbyś mnie świrem, bo to obłęd.
Więcej sensu miałaby wersja o inwazji, ale to...
Myślałem, że jesteśmy mądrzejsi i do tego nie dopuścimy.
Do czego?
Mój główny klient działa w obronności.
Często robię analizę kosztów i korzyści kampanii wojskowych.
Klient bał się zwłaszcza jednego programu.
Prosty, trzyetapowy manewr, który może obalić rząd kraju od środka.
Pierwszy etap to izolacja.
Wyłączenie łączności i transportu.
Cel ma być głuchy, ogłupiały i sparaliżowany,
co przygotuje go na drugi etap.
Zsynchronizowany chaos.
Terroryzowanie atakami z ukrycia i dezinformacją,
by niszczyć możliwości obronne
i narazić uzbrojenie na ataki ekstremistów i własnego wojska.
Bez wyraźnego wroga i motywu ludzie zwróciliby się przeciw sobie.
Jeśli to się uda, trzeci etap nastąpi samoistnie.
Jaki jest trzeci etap?
Zamach stanu.
Wojna domowa.
Upadek.
Program uznano za najbardziej opłacalny sposób
zdestabilizowania kraju.
Jeśli dany kraj byłby wystarczająco dysfunkcyjny,
to w zasadzie odwali za ciebie całą robotę.
Ten, kto zaczął, chce, żebyśmy to dokończyli.
THORNE’OWIE
Rose!
SYGNAŁ ALARMOWY
BIAŁY DOM I NAJWIĘKSZE MIASTA SĄ ATAKOWANE
PRZEZ WROGIE SIŁY ZBROJNE.
WYKRYTO ZWIĘKSZONY POZIOM PROMIENIOWANIA
W POBLIŻU WIELU SKUPISK LUDNOŚCI.
NATYCHMIAST UDAJ SIĘ DO SCHRONU.
WITAMY!
TRWA ODCZYT
PRZYJACIELE
ODCINKI
TEN OSTATNI
ODTWARZAJ
PAMIĘCI PATRICKA SHELBY’EGO I ROCKY’EGO BABCOCKA
Napisy: Karol Radomski